CONSTANTINOPLE | "Western Anatolia"

To "Constantinople" αποτελεί το 7ο κατά σειρά  τραγούδι από το άλμπουμ με τον τίτλο "Western Anatolia".

To κανονάκι μαζί με το ούτι, το ελληνικό κλαρίνο, τα βιολιά κλασικής ευρωπαϊκής ορχήστρας συνθέτουν το τραγούδι που είναι αφιερωμένο στη Βασιλίδα των πόλεων την Κωνσταντινούπολη.

Σύνθεση - Ενορχήστρωση:
ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΩΣΤΟΥΛΑΣ

Παραγωγή: "ΕΛΑΙΑ" ΑΜΚΕ | 2017

Διονύσιος ο Φιλόσοφος. Ο Μητροπολίτης που ενώνει Καρδίτσα και Τρίκαλα και η ιστορική εκδήλωση στα Τρίκαλα.

Γράφει ο Κωστούλας Βασίλειος

Μια μοναδική ιστορική εκδήλωση, με ομιλητή τον συγγραφέα κ.Ιωάννη Κορνιλάκη, θα πραγματοποιηθεί το επόμενο διάστημα στα Τρίκαλα για τον φλογερό Μητροπολίτη Διονύσιο Β' τον Φιλόσοφο, προσωνύμιο που τον ακολουθούσε όσο ζούσε. Αυτή η εκδήλωση αφορά και τους Καρδιτσιώτες και τους Τρικαλινούς , γιατί απλά ο Μητροπολίτης Διονύσιος και τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην εποχή του αφορούν τις δύο περιοχές, αφού εκτός από τη θυσία του Διονυσίου και ο Άγιος Σεραφείμ μαρτύρησε ως φίλος και υποστηρικτής της Εθνεγερσίας του Διονυσίου. Στα Τρίκαλα (πλησίον της κεντρικής πλατείας) και στην Καρδίτσα (προαύλιο Ιερού Μητροπολιτικού Ναού) δεσπόζουν οι προτομές του Μητροπολίτου Διονυσίου, άγνωστος για πολλούς και περισσότερο άγνωστη η ιστορία μίας επανάστασης που χαρακτηρίζεται ίσως η πιο δυναμική από την περίοδο της Άλωσης (1453) μέχρι την Επανάσταση του 1821. Το σύνθημα της επαναστάσεως"ΤΡΙΚΚΗ ΒΥΖΑΝΤΙΟΝ ΑΝΑΚΤΗΣΕΙ". Αυτό το επίγραμμα είναι χαραγμένο στην προτομή του στα Τρίκαλα, για να θυμίζει ότι ο στόχος της Εθνεγερσίας του 1600 ήταν εκείνο το οποίο είχε χαθεί την 29η Μαΐου 1453. Η βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη και το Βυζάντιο.



Και ο ίδιος αντικρίζοντας το σκοταδισμό και τα μαρτύρια που υπέστη ο τόπος από τον Οθωμανικό ζυγό 150 σχεδόν χρόνων τότε, αποφάσισε να "ξυπνήσει" του συμπατριώτες του, έστω και αν φορούσε ράσο, έστω και αν με αυτό έβαζε τη ζωή του στο στόχαστρο των Τούρκων.

Ο Διονύσιος με εξαιρετική μόρφωση για την εποχή του προσπάθησε από τη θέση του ως Μητροπολίτης Λαρίσης και Επίσκοπος Τρίκκης να πράξει τα αυτονόητα για τον Ελληνισμό. Στη βιογραφία του αναφέρεται ότι ο Διονύσιος "αναπτέρωσε το ηθικό των υπόδουλων Ελλήνων πού φερόντουσαν ως ραγιάδες από φόβο σε ψυχολογικό καθεστώς πλήρους κατάθλιψης και ηττοπάθειας". Βρήκε φρικτό θάνατο από προδοσία (ως συνήθως στην Ελλάδα) και για τον ίδιο λόγο και ο Αρχιεπίσκοπος Φαναρίου Σεραφείμ. Καρδίτσα και Τρίκαλα χάνουν με μαρτυρικό τρόπο δύο Επισκόπους.

Τη διάλεξη για αυτή την ιστορική μορφή και πολλά άγνωστα ακόμη πράγματα, θα παρουσιάσει ο συγγραφέας Ιωάννης Κορνιλάκης, γνωστός για το μνημειώδες έργο του για τον Ι.Καποδίστρια, το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2016 και ώρα 7:00μ.μ. στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Τρικκαίων. Μία ιστορική εκδήλωση που σπανίζει στις ημέρες μας. Η "Ελαία", μία Χριστιανική Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία (όχι από τις ανεκδιήγητες ΜΚΟ που καταλήστεψαν το δημόσιο χρήμα) αλλά από τον κόπο και τον αγώνα των ανθρώπων που την απαρτίζουν, που με αυταπάρνηση γυρίζουν όλο τον Ελληνισμό και έχοντας δώσει τα πάντα, διοργανώνει αυτή την ιστορική ομιλία σε συνεργασία με τον Δήμο Τρικκαίων, για να τονώσει το πεσμένο ηθικό των Ελλήνων και να προσφέρει ιστορική γνώση, που δεν προσφέρεται σε σχολικά βιβλία και κυρίως αποτελεί στις δύσκολες περιόδους, το τιμόνι του Έθνους.

Χρέος των Καρδιτσιωτών και των Τρικαλινών είναι να δώσουμε βροντερό παρών. Ας μην λησμονούμε ότι στο ύψωμα 731, Καρδιτσιώτες και Τρικαλινοί άλλαξαν τη ροή ενός Παγκοσμίου Πολέμου...

karditsavoice.gr

Το πρότυπο που οδηγεί την Ελλάδα στην ανάστασή της (αναδημοσίευση)

Γνωρίζω ότι η κάθοδός μου εις την Eλλάδα σημαίνει άνοδον εις τον Γολγοθά.

Όμως μετά χαράς αποδέχομαι τον ουρανόθεν επικαταβαίνοντα μοι Σταυρόν.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ 1776-1831

 

του Κωστούλα Βασίλειου

O Ιωάννης Καποδίστριας πληροφορείται το κάλεσμα του ελληνικού λαού προς αυτόν, μετά την Γ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας. Ο βασανισμένος ελληνικός λαός καλεί έναν άνθρωπο, και ίσως είναι η μοναδική φορά που ένας λαός καλεί κάποιον και εκείνος δεν έρχεται αυτόκλητος, για να αναστήσει την Ελλάδα μέσα από τις στάχτες τετρακοσίων χρόνων Τουρκοκρατίας. Ο Ιωάννης Καποδίστριας εκλαμβάνει το Θείο κάλεσμα ως μια αποστολή έως εσχάτων για να θεμελιωθεί εκείνο που επί 400 χρόνια προσπαθούσαν να εξαλείψουν ντόπιοι και ξένοι εχθροί. Τη Ρωμιοσύνη. Η απάντηση του Κυβερνήτη μας δείχνει ότι επιλέγει από εκείνη την ημέρα ενσυνείδητα το δρόμο της θυσίας. Γιατί όταν ο Καποδίστριας μιλούσε για σταυρό, ως άνθρωπος με βαθιά πίστη και ευαγγελικές γνώσεις, είχε πλήρη επίγνωση ότι Σταυρός σημαίνει σταύρωση, σημαίνει θυσία.

O Aβραάμ, οι Έλληνες και ο Χριστός (αναδημοσίευση)

Γράφει ο Κωστούλας Χρ. Βασίλειος

Αβραάμ , ο πατέρας των εθνών.

Ἁβραὰμ μέγας πατὴρ πλήθους ἐθνῶν, καὶ οὐχ εὑρέθη ὅμοιος ἐν τῇ δόξῃ (Σοφ. Σειρ. 44,19)  

Την ιστορία του Αβραάμ οι περισσότεροι άνθρωποι την γνωρίζουν, έστω και περιληπτικά. Αυτό που μας έχει μείνει, κυρίως από όσα ακούσαμε στα παιδικά μας χρόνια, είναι η ιστορία με τον Αβραάμ και τη θυσία του Ισαάκ. Αυτή η ιστορία υπακοής στο Θείο θέλημα, που διδαχθήκαμε περιληπτικά στα σχολεία κάποτε, παραμένει διδακτική ως τις ημέρες μας, όπως επίσης η φιλοξενία του Αβραάμ και η πλήρης εμπιστοσύνη του στη βούληση του Θεού. Όμως αυτός ο  φιλόξενος και ευλαβής Αβραάμ, που πολύ λίγο μελετήσαμε,  έχει διαλεχθεί από τον ίδιο Τον Θεό να αποτελέσει τον πατέρα  όλων των Εθνών. Οι φυλές που δημιουργήθηκαν  μετά το γεγονός του πύργου της «συγχύσως» (βαβέλ), δηλαδή όλοι οι μετέπειτα  λαοί, απόκτησαν πλέον τον πατέρα τους.

καὶ ἔπεσεν Ἅβραμ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ ἐλάλησεν αὐτῷ ὁ Θεὸς λέγων·  καὶ ἐγὼ ἰδοὺ ἡ διαθήκη μου μετὰ σοῦ, καὶ ἔσῃ πατὴρ πλήθους ἐθνῶν, καὶ οὐ κληθήσεται ἔτι τὸ ὄνομά σου Ἅβραμ, ἀλλ᾿ ἔσται τὸ ὄνομά σου Ἁβραάμ, ὅτι πατέρα πολλῶν ἐθνῶν τέθεικά σε (Γεν. 17,3-5)

Δάσκαλε που δίδασκες...

Γράφει ο Κωστούλας Βασίλειος

Έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που αποφάσισα να καθίσω μπροστά από το πληκτρολόγιο, για να καταγράψω σκέψεις, προβληματισμούς και ανησυχίες για την φθίνουσα πορεία που διαγράφει ο τόπος μας. Αποφάσισα να αποτυπώσω κάποια πράγματα με σαφή κατεύθυνση προς την αυτοκριτική και όχι προς την ταπεινολογία που τείνει να γίνει εθνικό σπορ. Αν μη τι άλλο, το διαδίκτυο πλέον που εξελίχθηκε σε ναυαρχίδα της ενημέρωσης, βρίθει από αρθρογράφους, προβληματισμένους και αγανακτισμένους, που αρθρογραφούν για την τραγική κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει πρώτα πνευματικά και κατ’ επέκταση σε όλους τους υπόλοιπους τομείς της καθημερινότητας. Η αλήθεια είναι ότι η πένα, έστω κι από πληκτρολογίου, είναι ένα πανίσχυρο όπλο, μπορεί να συνεγείρει, να μεταβάλλει συνειδήσεις, να προκαλέσει μέχρι και επαναστάσεις, να ρίξει κυβερνήσεις και καθεστώτα, να αλλάξει τη ροή της ιστορίας.

Δάσκαλε που δίδασκες...

Γράφει ο Κωστούλας Βασίλειος

Έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που αποφάσισα να καθίσω μπροστά από το πληκτρολόγιο, για να καταγράψω σκέψεις, προβληματισμούς και ανησυχίες για την φθίνουσα πορεία που διαγράφει ο τόπος μας. Αποφάσισα να αποτυπώσω κάποια πράγματα με σαφή κατεύθυνση προς την αυτοκριτική και όχι προς την  ταπεινολογία που τείνει να γίνει εθνικό σπορ. Αν μη τι άλλο, το διαδίκτυο πλέον που εξελίχθηκε σε ναυαρχίδα της ενημέρωσης, βρίθει από αρθρογράφους, προβληματισμένους και αγανακτισμένους, που αρθρογραφούν για την τραγική κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει πρώτα πνευματικά και κατ’ επέκταση σε όλους τους υπόλοιπους τομείς της καθημερινότητας. Η αλήθεια είναι ότι η πένα, έστω κι από πληκτρολογίου, είναι ένα πανίσχυρο όπλο, μπορεί να συνεγείρει, να μεταβάλλει συνειδήσεις, να προκαλέσει μέχρι και επαναστάσεις, να ρίξει κυβερνήσεις και καθεστώτα, να αλλάξει τη ροή της ιστορίας.

Η Κυρία Θεοτόκος ελπίδα όλων των Ελλήνων

Του Κωστούλα Χρ. Βασιλείου

Όλοι αναζητούν ένα πατριώτη, κάποιον που θα βγει ως μπροστάρης, κάποιον που θα βγάλει την Ελλάδα από το τέλμα, θα δώσει όραμα και ελπίδα στην καταχνιά των Ελλήνων, κάποιον που θα εγγυηθεί το αύριο αυτού του τόπου. Πατριώτης υπάρχει και είναι γένους θηλυκού. Η Κυρία Θεοτόκος δεν έπαψε ποτέ να στηρίζει τους δίκαιους αγώνες των Ελλήνων, δεν έπαψε ποτέ να βρίσκεται στο πλευρό μας, δεν έπαψε ποτέ να εγγυάται την ύπαρξή μας παρά τα λάθη, τις αμαρτίες και τις ατέλειές μας. Η Πατριώτισσα είναι Εκείνη που εγγυάται τα σύνορα της Ελλάδας, Εκείνη που εμψύχωνε στα τείχη της Κωνσταντινούπολης τους υπερασπιστές της, Εκείνη που εμψύχωνε τους στρατιώτες μας στην Β.Ήπειρο στον αγώνα κατά του ναζισμού. Όπως και στα χρόνια της Πόλης, στηρίζει τους αγώνες του γένους

Η μεταμόρφωση και η παραμόρφωση

6 Αυγούστου. Η Εκκλησία μας 
τιμά την Μεταμόρφωση του
Σωτήρος Χριστού

Γράφει ο Κωστούλας Βασίλειος

6 Αυγούστου. Η Εκκλησία μας τιμά τη Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού στο όρος Θαβώρ που κατά τον ιερό Χρυσόστομο ο Χριστός στην προσευχή του, άνοιξε λίγο από τη Θεότητά Του και έλαμψεν υπέρ του ήλιου. Η τεραστία σημασία της Μεταμορφώσεως του Χριστού στην ζωή μας είναι ότι για μία ακόμη φορά ο Λόγος που ενεδύθη σαρκίο έδειξε σε εμάς το δρόμο της δικής μας καθολικής μεταμόρφωσης από υλικό όν και σε πνευματικό όν. Αυτό που λείπει από τον παλαιό και σύγχρονο άνθρωπο. Η πνευματικότητα και η κοινωνία και συμμετοχή στο δείπνο που καλεί ο Χριστός τον άνθρωπο από την ώρα της Σταύρωσης και έπειτα.

6 Αυγούστου 1945. Η Χιροσίμα ισοπεδώνεται
δείχνοντας σε τι θηρίο"μεταμορφώνεται"
ο άνθρωπος όταν δεν ακολουθεί το Θείο θέλημα

Η βαθύτατη Θεολογική σημασία της Μεταμορφώσεως είναι ότι ο Θεός για τη σωτηρία μας γίνεται ένας από εμάς και μας δείχνει λίγο από αυτό το οποίο πρέπει να γίνουμε. Μας δίνει να γευτούμε πριν τον θάνατο λίγο από τη Βασιλεία των Ουράνων αλλά πρωτίστως μας δείχνει την οδό για εκεί.

Λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς : «Ο Κύριος καθήμενος από τα δεξιά της μεγαλωσύνης θεοπρεπώς, αφήνει προς εμάς τούτη τη φωνή σαν από πολύ μακρυά. Όποιος θέλει να παραστεί σε αυτή τη δόξα, ας μιμήται κατά το δυνατό και ας βαδίζει τη οδό και τη πολιτεία που υπέδειξα εγώ πάνω στη γη». 

Ο Χριστός στη Μεταμόρφωση βρίσκεται σε άκτιστο φώς  και έχει πλάι του τον Μωϋσή και τον Προφήτη Ηλία. Ήδη δείχνει δηλαδή τη συμμετοχή του ανθρώπου σε αυτό το οποίο έχει ετοιμάσει για τον άνθρωπο. Την εσχατολογική εκπλήρωση της υπόσχεσης του Θεού στον άνθρωπο για τη συμμετοχή μας στη Βασιλεία των Ουρανών.

ΜΕΤΑΝΟΙΑ, ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

Γράφει ο Βασίλειος Χρ. Κωστούλας

«Οὕτως λέγει Κύριος• ὁ οὐρανός μοι θρόνος, ἡ δὲ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου• ποῖον οἶκον οἰκοδομήσετέ μοι; καὶ ποῖος τόπος τῆς καταπαύσεώς μου;» (Ησ. 66,1)

Με το Η' ψήφισμα της Δ' Εθνοσυνελεύσεως, που έγινε στο Άργος από την 11η Ιουλίου μέχρι την 6η Αυγούστου του 1829, αποφασίζεται, μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες, η ανέγερση Ναού «ἐπ' ὀνόματι τοῦ Σωτῆρος τιμώμενος» και υπογράφεται το σχετικό ψήφισμα (άρθρον Α') από τον Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια. Οι ζώντες ήρωες της οκταετούς επαναστάσεως και των αιματηρών αγώνων, αποφασίζουν να τιμήσουν τον Ύψιστο για την καθοριστικότατη συμβολή του στον υπέρ πάντων αγώνα των Ελλήνων για την ελευθερία και ανεξαρτησία τους. 

Οι «μπαρουτοκαπνισμένοι» ήρωες των πεδίων των μαχών θέλουν να αναπέμψουν έτσι την ευγνωμοσύνη τους προς τον Θεόν, γιατί αναγνωρίζουν ότι όσα κέρδισαν σε αυτό τον αγώνα οφείλεται αποκλειστικά στη Θεία Πρόνοια.
Μέσα από αυτή την απόφαση οι Έλληνες θα εκφράσουν παράλληλα και την ευγνωμοσύνη τους στους ήδη πεσόντες συμπατριώτες τους, για την ανιδιοτελή προσφορά του αίματός τους, υπέρ πίστεως και πατρίδος.

Δι᾿ εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν

Γράφει ο Κωστούλας Βασίλειος

Την εβδόμη από του Πάσχα Κυριακή η Εκκλησία μας  εορτάζει και τιμά την μνήμη των 318 Πατέρων της Α’ Οικουμενικής Συνόδου της Νίκαιας, την οποία συνεκάλεσε ο Μέγας Κωνσταντίνος το 325 μ.Χ  μόλις 13 χρόνια μετά το θαυμαστό όραμα που αντίκρυσε στον ουρανό με τον Σταυρό και το «Εν τούτω νίκα», το  μεσημέρι της 27ης Οκτωβρίου του 312μ.Χ.

  Ο Μέγας Κωνσταντίνος 1700 ακριβώς χρόνια πριν, έχει επιλεγεί, «ουρανόθεν την κλήσην εδέξατο»,  από τον Θεό να  οδηγήσει την ανθρωπότητα του παλαιού κόσμου στον Χριστιανισμό, δηλαδή  σε μια μετάβαση από το φθαρμένο σύστημα που κατέρρεε ραγδαία προς την Εν Χριστώ πολιτεία, όπου οι Ευαγγελικές αρχές γίνονται οι βάσεις για τη νομοθέτηση και θέσπιση κανόνων σύμφωνα με τις Αποστολικές διδαχές.

Ακόμα και αν ο Μέγας Κωνσταντίνος για πολλούς  διέπραξε ανομήματα, τούτο δεν οφείλεται σε εν συνείδηση αγριότητα και βαρβαρισμό  αλλά στο ότι γεννήθηκε αυτός όπως και πολλοί Πατέρες της Εκκλησίας σε μια εποχή πολέμων , ολέθρου, ωμής πάλης του καλού με το κακό. Εν τούτοις όμως επιλέχθηκε από το Θεό να εκπληρώσει μια αποστολή και «εκράτηνε την πίστην της Νίκαιας» όπως μας λένε οι Πατέρες. Είχε την θεία φώτιση να συγκαλέσει τη Σύνοδο και να αυτοκαταργηθεί από Αυτοκράτορας των Ρωμαίων και να προσέλθει ως απλός πιστός με τη φράση του «υπό του Θεού καθιστάμενος επίσκοπος των εκτός αν είην».

Ο ΑΠΑΓΟΡΕΥMENΟΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΚΑΙ Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

Γράφει ο Κωστούλας  Χρ. Βασίλειος

Το παρόν μικρό ιστολόγιο (ioannis-kapodistrias.blogspot.gr) συμπληρώνει φέτος 3 χρόνια παρουσίας στο χώρο του διαδικτύου, αν μη τι άλλο κερδίζοντας ένα μικρό κομμάτι Ελλήνων,  που επιθυμούν να γνωρίσουν εκείνο το «απαγορευμένο» πρότυπο όπως αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων, τον Ιωάννη Καποδίστρια. Και λέω απαγορευμένο, γιατί σίγουρα υπάρχει σοβαρός λόγος, ώστε  να μην ακούγεται τίποτα για αυτόν τον σπουδαίο ‘Ελληνα πολιτικό και διπλωμάτη, για περισσότερο από 180 χρόνια, αλλά η γνώση μας να περιορίζεται σε μία σελίδα της ιστορίας του σχολείου.

Ακόμη όμως και αν κάποιος προσπάθησε να προσεγγίσει αυτό το ιδανικό πρότυπο ηγέτη και να το  προβάλλει, αυτό έγινε σίγουρα, αν όχι με ιδιοτελή κριτήρια, τουλάχιστον με λανθασμένους τρόπους. Υπήρξαν βέβαια ελαχιστότατες εξαιρέσεις ανθρώπων που έδωσαν αγώνα ζωής για να βγάλουν μέσα από το σκοτάδι που επέβαλαν κάποιοι, το λαμπερό αυτό πρότυπο του Καποδίστρια, όπως η Ελένη Κούκκου και τελευταίως ο Ιωάννης Κορνιλάκης και η «Ελαία». Το βασικό και στην προσπάθεια της Ελένης Κούκκου αλλά και στην προσπάθεια της μικρής «Ελαίας», είναι ότι η προβολή του Ιωάννη Καποδίστρια έγινε και γίνεται με τον πιο ενδεδειγμένο τρόπο. Την ίδια τη φωνή του Κυβερνήτη, αφού η «Ελαία» έχει εκδόσει ήδη 137 ανέκδοτες επιστολές του και σε λίγο θα έχουν εκδοθεί και οι υπόλοιπες 800 περίπου.

Οι επιστολές του Καποδίστρια απευθύνονται σε κάθε Έλληνα. Σε ιεράρχες, σε εφοπλιστές, στον απλό λαό, σε προκρίτους και κοτζαμπάσηδες, σε ξένους διπλωμάτες, σε επαναστάτες, σε βασιλείς, σε πολιτικούς, σε πλουσίους και φτωχούς, σε ισχυρούς και αδύναμους. Οι πανομοιότυπες παθογένειες του γένους μας, που κόντεψαν κάποτε να υποσκάψουν ολόκληρη την επανάσταση, ελέγχονται ξανά στο σήμερα μέσα από τα λόγια του Κυβερνήτη που επιτέλους έρχονται στο φως. 

Βέβαια ο έλεγχος που ασκεί ο Καποδίστριας μέσα από τα εκπληκτικά και αποστολικά κείμενά του (όπως τα χαρακτήριζε και η κ.Κούκκου), δεν είναι μόνο προς τους κατέχοντες τις τρεις  εξουσίες του κράτους αλλά και προς, όπως αποδεικνύεται στην πράξη, την τέταρτη εξουσία, που πλέον έχει την ισχύ να ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις και να διαμορφώνει συνειδήσεις. Ελέγχεται επίσης ο λαός για τις επιλογές του, οι άρχοντες για τις αποφάσεις, οι ιεράρχες για τον αν πράττουν τον ευαγγελικό λόγο. Τόσο απλά. Αλλά και τόσο απαγορευμένα. Απαγορευμένα γιατί ο Καποδίστριας μας ξεβολεύει από τη θέση μας.

O Aβραάμ, οι Έλληνες και ο Χριστός

Γράφει ο Κωστούλας Χρ. Βασίλειος

Αβραάμ , ο πατέρας των εθνών.

Ἁβραὰμ μέγας πατὴρ πλήθους ἐθνῶν, καὶ οὐχ εὑρέθη ὅμοιος ἐν τῇ δόξῃ (Σοφ. Σειρ. 44,19)  

Την ιστορία του Αβραάμ οι περισσότεροι άνθρωποι την γνωρίζουν, έστω και περιληπτικά. Αυτό που μας έχει μείνει, κυρίως από όσα ακούσαμε στα παιδικά μας χρόνια, είναι η ιστορία με τον Αβραάμ και τη θυσία του Ισαάκ. Αυτή η ιστορία υπακοής στο Θείο θέλημα, που διδαχθήκαμε περιληπτικά στα σχολεία κάποτε, παραμένει διδακτική ως τις ημέρες μας, όπως επίσης η φιλοξενία του Αβραάμ και η πλήρης εμπιστοσύνη του στη βούληση του Θεού. Όμως αυτός ο  φιλόξενος και ευλαβής Αβραάμ, που πολύ λίγο μελετήσαμε,  έχει διαλεχθεί από τον ίδιο Τον Θεό να αποτελέσει τον πατέρα  όλων των Εθνών. Οι φυλές που δημιουργήθηκαν  μετά το γεγονός του πύργου της «συγχύσως» (βαβέλ), δηλαδή όλοι οι μετέπειτα  λαοί, απόκτησαν πλέον τον πατέρα τους.

καὶ ἔπεσεν Ἅβραμ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ ἐλάλησεν αὐτῷ ὁ Θεὸς λέγων·  καὶ ἐγὼ ἰδοὺ ἡ διαθήκη μου μετὰ σοῦ, καὶ ἔσῃ πατὴρ πλήθους ἐθνῶν, καὶ οὐ κληθήσεται ἔτι τὸ ὄνομά σου Ἅβραμ, ἀλλ᾿ ἔσται τὸ ὄνομά σου Ἁβραάμ, ὅτι πατέρα πολλῶν ἐθνῶν τέθεικά σε (Γεν. 17,3-5)

Τίποτα λιγότερο από ένα Καποδίστρια

Γράφει ο Κωστούλας Χρ. Βασίλειος

 Τα κάτωθι είναι ελάχιστα αποσπάσματα επιστολών του Ι.Καποδίστρια, κυρίως να αντιληφθούμε την ακεραιότητα του πνεύματός του, την αμεμπτότητά του και τη βαθυτάτη του πίστη στη Θεία Πρόνοια. Ο πατέρας του Ελληνικού Έθνους πιστοποιούσε αυτή την ίδια την πατρότητά του, νουθετώντας τους πάντες. Φίλους, εχθρούς, πολιτικούς, πολίτες, βασιλείς, ιεράρχες, λαικούς. Οι Έλληνες δεν θα πρέπει να διεκδικούν πλέον τίποτε λιγότερο από έναν Ιωάννη Καποδίστρια. 

Θα πει κάποιος: "Υπάρχει σήμερα άνθρωπος με τα ίδια χαρακτηριστικά και προσόντα πνεύματος, μόρφωσης και πίστης;" 

Είμαι βέβαιος ότι υπάρχει, αλλά για να "προκαλέσουμε" τον ερχομό ενός ηγέτη του ιδίου βεληνεκούς με τον Ιωάννη Καποδίστρια, θα πρέπει κι εμείς το λίγοτερο να προσπαθήσουμε να του ομοιάσουμε. Εκείνος έγινε το πρότυπο γι' αυτό ακριβώς τον λόγο. Για να έρθει δυο αιώνες σχεδόν μετά, ο Γέρων Παΐσιος να μας πει ότι "είναι επιτακτική η ανάγκη προβολής ενός ιδανικού προτύπου προς μίμηση για τους πολιτικούς ηγέτες, αλλά και για υποβοήθηση του λαού να αποκτήση ορθά πολιτικά κριτήρια στην επιλογή των κυβερνητών του Έθνους μας". 

Σε αυτόν τον άγιο γέροντα εμείς που γράφουμε, διαβάζουμε, πουλάμε κι αγοράζουμε βιβλία στο όνομά του, πότε θα κάνουμε υπακοή; Ακόμη συνεχίζουμε στο σκοτάδι της πλάνης μας, να ψάχνουμε τρόπους εξόδου από το τούνελ της κρίσης, ακόμα ψάχνουμε για νεκρούς να αναστηθούν, για μαρμαρωμένους να ξεμαρμαρώσουν (κι ενώ ο Ευαγγελιστής είναι ξεκάθαρος -Προς Εβρ. 9,27-) για να ηγηθούν όμως ποιού λαού; Μα ακόμα και να ερχόταν κάποιος ηγέτης από το παρελθόν, οι σκληρές, άδικες καρδιές μας και η σκοτισμένη διάνοιά μας θα ήταν εκ διαμέτρου αντίθετες με το πνευματικό ανάστημα ενός μεγάλου ηγέτου.

Η ακριβέστατη δικαιοσύνη του Θεού, δεν είναι αυτή που επιτρέπει πάντα να Κυβερνούν εκείνοι οι οποίοι αξίζουν σε ένα συγκεκριμένο λαό;

Ας κοιτάξουμε λοιπόν να κρίνουμε αυστηρά μόνο τον εαυτό μας και ποιο είναι το δικό μας μερίδιο ευθύνης για τη σημερινή κατάσταση, ας αφήσουμε συμπεράσματα, πορίσματα, εικασίες και διαπιστώσεις και ας ασχοληθούμε πως ο καθής από εμάς θα γίνει καλύτερος για να προσφέρει στο σύνολο και δια της ενότητός μας να "προκαλέσουμε" την βοήθεια του Θεού.

Παρακάτω τα αποσπάσματα του Κυβερνήτη: 

Η μεταμόρφωση και η παραμόρφωση (αναδημοσίευση από Άυγουστο 2012)

6 Αυγούστου. Η Εκκλησία μας 
τιμά την Μεταμόρφωση του
Σωτήρος Χριστού

Αναδημοσιεύουμε το παρακάτω άρθρο σχετικά με την τεταμένη κατάσταση στην Κορεάτικη χερσόνησο αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο 

Γράφει ο Κωστούλας Βασίλειος

6 Αυγούστου. Η Εκκλησία μας τιμά τη Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού στο όρος Θαβώρ που κατά τον ιερό Χρυσόστομο ο Χριστός στην προσευχή του, άνοιξε λίγο από τη Θεότητά Του και έλαμψεν υπέρ του ήλιου. Η τεραστία σημασία της Μεταμορφώσεως του Χριστού στην ζωή μας είναι ότι για μία ακόμη φορά ο Λόγος που ενεδύθη σαρκίο έδειξε σε εμάς το δρόμο της δικής μας καθολικής μεταμόρφωσης από υλικό όν και σε πνευματικό όν. Αυτό που λείπει από τον παλαιό και σύγχρονο άνθρωπο. Η πνευματικότητα και η κοινωνία και συμμετοχή στο δείπνο που καλεί ο Χριστός τον άνθρωπο από την ώρα της Σταύρωσης και έπειτα.

6 Αυγούστου 1945. Η Χιροσίμα ισοπεδώνεται
δείχνοντας σε τι θηρίο"μεταμορφώνεται"
ο άνθρωπος όταν δεν ακολουθεί το Θείο θέλημα

Η βαθύτατη Θεολογική σημασία της Μεταμορφώσεως είναι ότι ο Θεός για τη σωτηρία μας γίνεται ένας από εμάς και μας δείχνει λίγο από αυτό το οποίο πρέπει να γίνουμε. Μας δίνει να γευτούμε πριν τον θάνατο λίγο από τη Βασιλεία των Ουράνων αλλά πρωτίστως μας δείχνει την οδό για εκεί.

Λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς : «Ο Κύριος καθήμενος από τα δεξιά της μεγαλωσύνης θεοπρεπώς, αφήνει προς εμάς τούτη τη φωνή σαν από πολύ μακρυά. Όποιος θέλει να παραστεί σε αυτή τη δόξα, ας μιμήται κατά το δυνατό και ας βαδίζει τη οδό και τη πολιτεία που υπέδειξα εγώ πάνω στη γη». 

Ο Χριστός στη Μεταμόρφωση βρίσκεται σε άκτιστο φώς  και έχει πλάι του τον Μωϋσή και τον Προφήτη Ηλία. Ήδη δείχνει δηλαδή τη συμμετοχή του ανθρώπου σε αυτό το οποίο έχει ετοιμάσει για τον άνθρωπο. Την εσχατολογική εκπλήρωση της υπόσχεσης του Θεού στον άνθρωπο για τη συμμετοχή μας στη Βασιλεία των Ουρανών.

Καυσοκαλύβια.Το ιερόν βήμα του Αγίου Όρους (Αναδημοσίευση)

To νοτιοδυτικό άκρο του Αγίου Όρους

Γράφει ο Κωστούλας Βασίλειος 

Είχα την χαρά και ευλογία να επισκεφτώ προσφάτως ένα μοναδικό μέρος του Αγίου Όρους στην νότια άκρη της χερσονήσου. Σε σημείο απομονωμένο, με μοναδική πρόσβαση τη θάλασσα με πλοιάριο ή τα δύσβατα μονοπάτια για τους τολμηρούς , δεσπόζει η Ιερά Σκήτη Αγίας Τριάδος, τα γνωστά Καυσοκαλύβια που πήραν το όνομά τους από τον Όσιο Μάξιμο τον Καυσοκαλύβη (+περ.1365), ο οποίος ήταν ο πρώτος γνωστός ασκητής της περιοχής και μία μεγάλη μορφή του αθωνικού μοναχισμού. Η Ιερά Σκήτη Αγίας Τριάδος υπάγεται στην Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας που απέχει τρείς ώρες πεζοπορίας, για να καταλάβουμε το δύσκολο της πρόσβασης και της απομόνωσης της Σκήτης. Αν θεωρούσαμε το Άγιον Όρος σαν ένα μεγάλο ναό, τα Καυσοκαλύβια θα είχαν τη θέση του Ιερού βήματος, λόγω μοναδικής τοποθεσίας, ίσως όμως και εξαιτίας των μεγάλων Αγίων που έζησαν στο συγκεκριμένο μέρος.

Mετάνοια, το τάμα του Έθνους

Γράφει ο Βασίλειος Χρ. Κωστούλας

«Οὕτως λέγει Κύριος· ὁ οὐρανός μοι θρόνος, ἡ δὲ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου· ποῖον οἶκον οἰκοδομήσετέ μοι; καὶ ποῖος τόπος τῆς καταπαύσεώς μου;» (Ησ. 66,1 )

Με το Η’ ψήφισμα της Δ’ Εθνοσυνελεύσεως, που έγινε στο Άργος από την 11^η Ιουλίου μέχρι την 6^η Αυγούστου του 1829, αποφασίζεται, μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες, η ανέγερση Ναού «ἐπ' ὀνόματι τοῦ Σωτῆρος τιμώμενος» και υπογράφεται το σχετικό ψήφισμα (άρθρον Α’) από τον Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια. Οι ζώντες ήρωες της οκταετούς επαναστάσεως και  των αιματηρών αγώνων, αποφασίζουν να τιμήσουν τον Ύψιστο για την καθοριστικότατη συμβολή του στον υπέρ πάντων αγώνα των Ελλήνων για την ελευθερία και ανεξαρτησία τους. Οι «μπαρουτοκαπνισμένοι» ήρωες των πεδίων των μαχών θέλουν να αναπέμψουν έτσι την ευγνωμοσύνη τους προς τον Θεόν, γιατί αναγνωρίζουν ότι όσα κέρδισαν σε αυτό τον αγώνα οφείλεται αποκλειστικά στη Θεία Πρόνοια. Μέσα από αυτή την απόφαση οι Έλληνες θα εκφράσουν παράλληλα και την ευγνωμοσύνη τους στους ήδη πεσόντες συμπατριώτες τους, για την ανιδιοτελή προσφορά  του αίματός τους,  υπέρ πίστεως και πατρίδος.

Οι ‘Ελληνες την οκταετία 1821-1829, βλέπουν να απελευθερώνονται τμήματα της πατρίδας, πού έμελλαν να συγκροτήσουν μετέπειτα το πρώτο ανεξάρτητο ελληνικό κράτος, το 1830, μετά από σχεδόν 400 χρόνια σκλαβιάς. Η οκταετία αυτή περιλαμβάνει εξωτερικές και εσωτερικές συγκρούσεις, πείνα, ανέχεια, εξάρτηση από ξένες δυνάμεις, εσωτερικά πάθη και ιδιοτελείς σκοπούς. Πέρα από τους φιλότιμους αγώνες των φτωχών και τίμιων ελλήνων αγωνιστών, υπήρχαν και οι επιδιώξεις των λίγων που επεδίωκαν ελευθερία, αλλά με όρια συγκεκριμένα που θα καθορίζονται από τις ξένες δυνάμεις αλλά και τα δικά τους συμφέροντα, όταν  εκείνα ταυτίζονταν με τις επιδιώξεις των έξωθεν «εγγυητών» της ειρήνης.

Ο Τρίτος Αττίλας

Γράφει ο Κωστούλας Χρ. Βασίλειος

Μέσα σε λίγες ημέρες τον Ιούλιο του 1974,  ο ελληνισμός της Κύπρου υφίσταται  τις συνέπειες του Αττίλα 1 και 2. Έχουν περάσει ήδη τετρακόσια χρόνια από τον πρώτο Αττίλα ουσιαστικά, την εισβολή των Οθωμανών του Μουσταφά στη Μεγαλόνησο και την κατάληψη της Λευκωσίας και της Αμμοχώστου (1570-71). Μετά από τέσσερις αιώνες οι ιστορικοί νόμοι επαναλαμβάνονται με την ακριβέστατη νομοτελειακή εφαρμογή τους. Η τουρκική μπότα συνεπικουρούμενη απο τις «ευλογίες» και τον σχεδιασμό των σύγχρονων Ποντίων Πιλάτων (Μεγάλων Δυνάμεων), πατάει στη μαρτυρική Μεγαλόνησο βάφωντας με αίμα τα χώματα της νήσου των Αγίων. Είναι η πιο σύγχρονη πολεμική εισβολή και κατοχή ξένου εδάφους  στην ιστορία, με ταυτόχρονη εκτόπιση πληθυσμού, εθνοκάθαρση, απαγωγές, βιασμούς, εκτέλεση κρατουμένων, εξαφάνιση αγνοουμένων. Η ανθρωπότητα “νίπτει τας χείρας”. Ο ελληνισμός μπροστά σε ένα ακόμα δράμα, σε μία ακόμα μάχη για επιβίωση, όπως άλλωστε κάνει εδώ και 5000 χρόνια. Μπροστά σε μία βάρβαρη ωμότητα ανεκτή  τότε αλλά και ως τις ημέρες μας, από τον δυτικό ανεπτυγμένο πολιτισμό, παρά τα «έντονα» διαβήματα και τις διπλωματικές κινήσεις στον ΟΗΕ. Η αβεβαιότητα της κατάστασης της Κύπρου φαίνεται εξυπηρέτησε πολλούς σκοπούς διαχρονικά από το 1974 και μετά κυρίως όμως βλέπουμε σήμερα να φέρνει μια θερμή σύγκρουση συμφερόντων, κυρίως  για το ποιος θα έχει στην κυριαρχία του, αυτό το αβύθιστο αεροπλανοφόρο της Ανατολικής Μεσογείου.

Γιατί όμως ένα γεγονός το οποίο συνέβει πριν από 40 περίπου χρόνια είναι  τόσο ζωντανό και επίκαιρο στη μνήμη μας; Γιατί απασχολεί όλο τον πλανήτη; 

Χρήμα.Η λογική και η παραφροσύνη του.

Απο την παραβολή του πλούσιου νεανία

Γράφει ο Κωστούλας Χρ. Βασίλειος

Σκανδαλιστικός  ο τίτλος, αλλά σήμερα που όλοι σκανδαλίζονται από όσα συμβαίνουν γύρω μας, ας είναι κι αυτός ο τίτλος μια αφορμή προβληματισμού, έστω και ως σκανδαλισμού. Ίσως είναι και ο τρόπος να ενεργοποιηθούμε από τον λήθαργό μας. Άλλωστε ξεσηκωνόμαστε οι Χριστιανοί όταν προβάλλονται αιρετικά και προσβλητικά έργα στους κινηματογράφους ή όταν κάποιος πολιτικός μιλά και δηλώνει άθεος ή γενικά όταν προσβάλλουν την Ορθοδοξία. Όταν όμως ξεπουλήσαμε τα πάντα και δώσαμε οικειοθελώς τη διαχείριση της ζωής μας σε άλλους, μια άκαιρη και χωρίς  δυναμική,  κινητοποίηση και διαμαρτυρία,  για τον τύπο μόνο, δεν έχει ουσία. Ουσία θα έχει πράγματι, όταν η διαμαρτυρία μεταβληθεί σε πράξεις, μεταμορφωθεί σε έργο. Όταν καταλάβουμε τη λογική που υπάρχει στην παράλογη εποχή μας. Όταν καταλάβουμε για ποιο λόγο αρρωστήσαμε, για να μπορέσουμε να βρούμε το φάρμακο το οποίο μας παρέχει ο Θεός. Έτσι θα ερμηνεύσουμε και την παραφροσύνη της εποχή μας. Ότι όλα παραχωρούνται για κάποιο λόγο.

Ιωάννης Καποδίστριας:«Ει ο Θεός μεθ’ημών, τις καθ’ημών»

Γράφει ο Κωστούλας Χρ. Βασίλειος

"Γνωρίζω ότι η κάθοδός μου εις την Eλλάδα σημαίνει άνοδον εις τον Γολγοθά.

Όμως μετά χαράς αποδέχομαι τον ουρανόθεν επικαταβαίνοντα μοι Σταυρόν".

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ 1776-1831

O Ιωάννης Καποδίστριας πληροφορείται το κάλεσμα του ελληνικού λαού προς αυτόν, μετά την Γ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας. Ο βασανισμένος ελληνικός λαός καλεί έναν άνθρωπο, και ίσως είναι η μοναδική φορά που ένας λαός καλεί κάποιον και εκείνος δεν έρχεται αυτόκλητος, για να αναστήσει την Ελλάδα μέσα από τις στάχτες τετρακοσίων χρόνων Τουρκοκρατίας. Ο Ιωάννης Καποδίστριας εκλαμβάνει το Θείο κάλεσμα ως μια αποστολή έως εσχάτων για να θεμελιωθεί εκείνο που επί 400 χρόνια προσπαθούσαν να εξαλείψουν ντόπιοι και ξένοι εχθροί. Τη Ρωμιοσύνη. Η απάντηση του Κυβερνήτη μας δείχνει ότι επιλέγει από εκείνη την ημέρα ενσυνείδητα το δρόμο της θυσίας. Γιατί όταν ο Καποδίστριας μιλούσε για σταυρό, ως άνθρωπος με βαθιά πίστη και ευαγγελικές γνώσεις, είχε πλήρη επίγνωση ότι Σταυρός σημαίνει σταύρωση, σημαίνει θυσία.

Ο Ιωάννης Καποδίστριας στέλνει μήνυμα ενότητος σε Ελλάδα και Κύπρο

Γράφει ο Βασίλειος Χρ. Κωστούλας

Καθώς εισερχόμαστε στην αγία περίοδο της τεσσαρακοστής ο ελληνισμός συνταράσσεται από μια νέα δοκιμασία για τον λαό της Κύπρου μετά το τραγικό δίλημμα για «κούρεμα ή  χρεοκοπία»  στο οποίο την υποβάλλουν πολιτικοί της και οι πολιτικές που εφήρμοσαν, η ΕΕ και το ΔΝΤ. Οι σύγχρονοι «Νέρωνες» πολιτικοί σπάνε κάθε χρονικό ρεκόρ αφερεγγυότητας, προκαλούν δισεπίλυτα προβλήματα και "καίνε" με τις επιλογές τους, την ίδια τους τη χώρα. Δεν διστάζει κανείς τους πλέον, με κύριο όπλο το ψεύδος, να αναρριχηθούν ταχύτατα στην εξουσία. Μετά την κατάκτηση της εξουσίας, πλέον πέφτουν οι μάσκες το ίδιο ταχύτατα. Ο χρόνος πιέζει, τα σχέδια επίσης. Και φως στον ορίζοντα δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει γιατί λείπουν ηγετικές φυσιογνωμίες που να έχουν σπουδάσει στο σχολείο της πολιτικής, την Ιστορία. Πολιτικοί υπάρχουν. Πολιτικοί χωρίς κενά ιστορικής μνήμης όμως ελάχιστοι.  Είναι γεγονός. Η λειψανδρία ηγετών ταλανίζει τον ελληνισμό αλλά και την παγκόσμια κοινότητα και ίσως έτσι εξυπηρετείται καλύτερα το «διαίρει και βασίλευε» που βρίσκεται σε πλήρη εφαρμογή πλέον παντού. Χαμηλής ικανότητας πολιτικοί και άβουλες προσωπικότητες υπηρετούν σαφώς καλύτερα τα σχέδια της παγκόσμιας τάξης (ή μάλλον αταξίας). Η αιτία παντού κοινή, έτσι το ίδιο συμβαίνει και εδώ. Ελλάδα και Κύπρος ταλανίζονται από προβλήματα ίδιας αιτίας και ως πρότυπο λύσης δεν θα μπορούσε να είναι εκείνος που ενώνει το ανατολικότερο με το δυτικότερο άκρο του ελληνισμού. Ο Ιωάννης Καποδίστριας με καταγωγή εκ Κερκύρας και με μητέρα από τη μαρτυρική μεγαλόνησο Κύπρο, είναι το ιδανικότερο πρότυπο ηγέτη που όχι μόνο δημιούργησε κράτος εκ του μηδενός, αλλά έδωσε στην υπόλοιπη Ευρώπη το στίγμα ότι πλέον σε αυτή την περιοχή υπάρχει μια νέα δύναμη, η Ελλάς με θέση πλέον στην Ευρωπαϊκή διπλωματία και εξωτερική πολιτική. Ή μήπως όχι σήμερα;;;

Αυτό που προέχει τελικά σήμερα και έχει ιδιαίτερη και προφητική σημειολογία και είναι μια καίριας σημασίας ειδοποίηση σε απαντητική επιστολή του Ιωάννη Καποδίστρια την 12 Δεκεμβρίου του 1825 προς τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, ο οποίος ζητά από τον Ι.Καποδίστρια να πράξει αυτό που μόνο εκείνος μπορεί. Τη σωτηρία της Ελλάδος.