Η Ανάστασις του Εσταυρωμένου Χριστού στην Τουρκία

Ιερομoνάχου π.Γεωργίου Καυσοκαλυβίτου

Ιερά Καλύβη Ζωοδόχου Πηγής, Ιεράς Σκήτης Αγίας Τριάδος Καυσοκαλυβίων Αγίου Όρους

Προσφάτως πήρα την πρωτοβουλία να απαντήσω στις δηλώσεις του  Τούρκου Υπουργού Πολεοδομίας και Περιβάλλοντος κ. Μπαϊρακτάρ, που σε δηλώσεις του ισχυρίστηκε ότι ο Χριστιανισμός έχει καταντήσει κουλτούρα για την χειραγώγηση ουσιαστικά των λαών και ότι το ίδιο προσπαθούν να επιβάλλουν κάποιοι και στο Ισλάμ. Δηλαδή την ειρηνική κατάργηση της θρησκευτικότητας των λαών στο βωμό της ισοπεδωτικής παγκοσμιοποίησης. Θεώρησα ότι η θέση αυτή του Τούρκου Υπουργού έπρεπε να λάβει μιαν απάντηση από όλο τον Χριστιανικό κόσμο, όχι γιατί είναι λανθασμένη η διαπίστωσή του, αλλά για να δείξουμε με αγάπη την ουσία του  Χριστιανισμού, που είναι η ζώσα αλήθεια που ενώνει τα διεστώτα. Η μία και μοναδική αλήθεια παρ’ ότι ο  σύγχρονος υλισμός και η έλλειψη αληθινών Αγίων ποιμένων στις Χριστιανικές χώρες, έχουν κρύψει την Αλήθεια του Χριστού από τους ανθρώπους.

«πάντες δὲ οἱ πιστεύοντες ἦσαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ εἶχον ἅπαντα κοινά» (Πραξ. 2,44 )

Επί του πρακτέου, θα πρέπει να διαπιστώσουμε που υπάρχει και ζει τελικά ο Χριστιανισμός πραγματικά, όπως εκείνος των πρωτοχριστιανικών χρόνων. Με Αγίους ποιμένες, με ειλικρινή διάθεση όλων των συμμετεχόντων, με τα πάντα κοινά, με τις δημόσιες εξομολογήσεις, με το πνεύμα ενότητας και αυτοθυσίας για τον συνάνθρωπο, τον αδελφό, με τη διάδοση του Ευαγγελικού Λόγου, με τις παραδόσεις όπως τις λάβαμε από τις πρώτες εκκλησίες και τους Αποστόλους. Ακόμα και με την προαίρεση μαρτυρίου όπως απέδειξαν οι εκατόμβες μαρτύρων και ομολογητών, οι οποίοι οδηγήθηκαν ως πρόβατα στην σφαγή για εμάς, για να θεμελιωθεί η Εκκλησία του Χριστού στη γη, και μέσα από το αίμα τους και την Σταυρική θυσία του Αρχηγού και Κεφαλής της, να οδηγηθεί όλη η ανθρωπότητα στην σωτηρία.

Πιστεύω ότι σε αυτό το χρονικό σημείο για όλο το ανθρώπινο γένος,

ΙΝΑ ΩΣΙ ΕΝ. Το πνεύμα της ενότητος στην Ορθόδοξη εκκλησία

Ο π.Πορφύριος ήθελε το «ίνα ώσιν εν» με το πνεύμα του Θεού, που είναι αγνό και ανιδιοτελές, όχι με το μπερδεμένο πνεύμα του κόσμου –και βέβαια αφού έχουμε πρώτα καθαρισθεί από τα βασικά πάθη. Κάποτε για παράδειγμα του είπαν: «Γέροντα δυο μοναχοί ζουν στο τάδε μέρος πολύ καλά, αρμονικά». Χαμογέλασε λέγοντας: «Ταίριαξαν τα πάθη τους». Στην ιστορία του μοναχισμού όποτε υπήρχε ένα άτομο με ιδιαιτερότητες και δεν προσαρμοζόταν στο πρόγραμμα της μονής ή το απομόνωναν ή το έδιωχναν σαν ξένο σώμα. Αντιθέτως ο π.Πορφύριος επιδίωκε να έχει τέτοια άτομα στο περιβάλλον του, διότι προσωπικά ο ίδιος είχε μεγάλο όφελος αλλά και η συνοδεία του. Τα άτομα με τις αντιθέσεις τους καλλιεργούν σε μεγάλο βαθμό την αγία ταπείνωση. Τα αντίθετα πράγματα είναι το μεγάλο μυστικό για να αποκτήσουμε την αγία ταπείνωση.

Το πνεύμα του π.Πορφυρίου ήταν ακριβώς το αντίθετο από αυτό της εποχής μας το οργανωσιακό και της παγκοσμιοποίησης. Η εποχή μας συνθλίβει την ελευθερία και την προσωπικότητα του ατόμου, που είναι η βασική αρχή της δημιουργίας των όντων, δηλαδή του αγγελικού κόσμου και του ανθρώπου.

Όταν ο Γέροντας έβλεπε ότι πάμε να ενωθούμε μέσα από τα πάθη μας, το αντιλαμβανόταν με το βυθοσκόπιό του και αμέσως ξεκινούσε τη δουλειά, με έναν πρωτάκουστο τρόπο για μας, αλλά πολύ γνωστό τρόπο για τον Θεό και τους αγίους Του, που ήταν πραγματικοί ιατροί των ψυχών. Προκαλούσε ο ίδιος τη σύγχυση, ώστε να διαλύσει αμέσως τη φιλία που δεν ήταν κατά Θεόν αλλά κατά κόσμον. «Η φιλία του κόσμου έχθρα του Θεού εστί» (Ιακ.δ’4).

Ο Ιωάννης Καποδίστριας στέλνει μήνυμα ενότητος σε Ελλάδα και Κύπρο

Γράφει ο Βασίλειος Χρ. Κωστούλας

Καθώς εισερχόμαστε στην αγία περίοδο της τεσσαρακοστής ο ελληνισμός συνταράσσεται από μια νέα δοκιμασία για τον λαό της Κύπρου μετά το τραγικό δίλημμα για «κούρεμα ή  χρεοκοπία»  στο οποίο την υποβάλλουν πολιτικοί της και οι πολιτικές που εφήρμοσαν, η ΕΕ και το ΔΝΤ. Οι σύγχρονοι «Νέρωνες» πολιτικοί σπάνε κάθε χρονικό ρεκόρ αφερεγγυότητας, προκαλούν δισεπίλυτα προβλήματα και "καίνε" με τις επιλογές τους, την ίδια τους τη χώρα. Δεν διστάζει κανείς τους πλέον, με κύριο όπλο το ψεύδος, να αναρριχηθούν ταχύτατα στην εξουσία. Μετά την κατάκτηση της εξουσίας, πλέον πέφτουν οι μάσκες το ίδιο ταχύτατα. Ο χρόνος πιέζει, τα σχέδια επίσης. Και φως στον ορίζοντα δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει γιατί λείπουν ηγετικές φυσιογνωμίες που να έχουν σπουδάσει στο σχολείο της πολιτικής, την Ιστορία. Πολιτικοί υπάρχουν. Πολιτικοί χωρίς κενά ιστορικής μνήμης όμως ελάχιστοι.  Είναι γεγονός. Η λειψανδρία ηγετών ταλανίζει τον ελληνισμό αλλά και την παγκόσμια κοινότητα και ίσως έτσι εξυπηρετείται καλύτερα το «διαίρει και βασίλευε» που βρίσκεται σε πλήρη εφαρμογή πλέον παντού. Χαμηλής ικανότητας πολιτικοί και άβουλες προσωπικότητες υπηρετούν σαφώς καλύτερα τα σχέδια της παγκόσμιας τάξης (ή μάλλον αταξίας). Η αιτία παντού κοινή, έτσι το ίδιο συμβαίνει και εδώ. Ελλάδα και Κύπρος ταλανίζονται από προβλήματα ίδιας αιτίας και ως πρότυπο λύσης δεν θα μπορούσε να είναι εκείνος που ενώνει το ανατολικότερο με το δυτικότερο άκρο του ελληνισμού. Ο Ιωάννης Καποδίστριας με καταγωγή εκ Κερκύρας και με μητέρα από τη μαρτυρική μεγαλόνησο Κύπρο, είναι το ιδανικότερο πρότυπο ηγέτη που όχι μόνο δημιούργησε κράτος εκ του μηδενός, αλλά έδωσε στην υπόλοιπη Ευρώπη το στίγμα ότι πλέον σε αυτή την περιοχή υπάρχει μια νέα δύναμη, η Ελλάς με θέση πλέον στην Ευρωπαϊκή διπλωματία και εξωτερική πολιτική. Ή μήπως όχι σήμερα;;;

Αυτό που προέχει τελικά σήμερα και έχει ιδιαίτερη και προφητική σημειολογία και είναι μια καίριας σημασίας ειδοποίηση σε απαντητική επιστολή του Ιωάννη Καποδίστρια την 12 Δεκεμβρίου του 1825 προς τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, ο οποίος ζητά από τον Ι.Καποδίστρια να πράξει αυτό που μόνο εκείνος μπορεί. Τη σωτηρία της Ελλάδος.