"Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς σὲ ἀνατίθημι, Μήτερ τοῦ Θεοῦ"

Τον δεκαπενταύγουστο του 2006 ολοκληρώθηκε η εικόνα της "Παναγίας της Πατριώτισσας-Ίνα ώσιν εν" της οποία η δημιουργία ξεκίνησε το Μεγάλο Σάββατο της Αναστάσεως της ίδιας χρονιάς.
Αυτή η εικόνα είναι η παρακαταθήκη των δύο μεγάλων σύγχρονων Αγίων Πορφυρίου και Παΐσίου.

Ο Άγιος Πορφύριος έφυγε από αυτή τη ζωή με την Αρχιερατική Προσευχή το "Ίνα ώσιν έν, παρακαλώντας τον Ιησού Χριστό για την ενότητα όλων των Ορθοδόξων Χριστιανών αλλά και όλου του Χριστιανικού κόσμου και να έχουμε "μία ποίμνη, είς ποιμήν"(Προφ.Αγίου Ταρασίου † 25 Φεβρουαρίου)
Ο Άγιος Παΐσιος μίλησε όσο κανείς άλλος για τα Εθνικά μας θέματα, για την σωτηρία της Ελλάδας και την Ανάστασή της. Αυτά που ζούμε κατά παραχώρηση Θεού, είναι για να φανούν οι διαθέσεις του καθενός, όπως έλεγε ο ίδιος.

Ας θυμηθούμε ακόμη ένα προφητικό λόγο του Αγίου Πορφυρίου:
«Η εποχή μας είναι σαν την εποχή του Χριστού. Και τότε ο κόσμος είχε φτάσει σε άθλια κατάσταση. Ο Θεός όμως μας λυπήθηκε. Και τώρα δεν πρέπει να απελπιζόμαστε. Βλέπω μέσα από τη συμφορά να εμφανίζεται κάποιος πολύ σπουδαίος άνθρωπος του Θεού ο οποίος θα συνεγείρει και θα ενώσει τον κόσμο προς το καλό»

Αυτή η εικόνα δείχνει την Παναγία να συνεγείρει και να ενώνει όλο τον αληθινό λαό του Θεού. Αυτή η εικόνα δείχνει ότι η Παναγία είναι το κέντρο όλης της δημιουργίας του Θεού και για αυτό την κρατά στην αγκαλιά της με κέντρο την γή και την Ελλάδα.
Δεν είναι τυχαίο ότι τα μάτια όλου του πλανήτη είναι στραμμένα προς την Ελλάδα μέσα από αυτή την κρίση. Σήμερα το βλέμμα όλου του κόσμου είναι στραμμένο με αγωνία για το αν θα επιζήσει η Ελλάδα, αλλά συγχρόνως ο πλανήτης αγωνιά και για τη δική του τύχη μέσα από την Ελλάδα. Όλοι οι λαοί της γής σύντομα θα δουν ότι ο προστάτης της Ελλάδας είναι ο Χριστός, ο Αληθινός Υιός του Θεού.
Σήμερα η Ελλάδα σταυρώνεται, Αύριο όμως θα αναστηθεί

Άγιος Πορφύριος έλεγε ότι: "Μετά από κάποιες ανακατατάξεις το Οικουμενικό Πατριαρχείο θα παίξει σπουδαίο ρόλο σε όλη την Οικουμένη και τα Ελληνικά γράμματα θα πάρουν τη θέση τους και θα εξαπλωθούν σε όλη την Οικουμένη".
Φυσικά όλα αυτά θα συμβούν όταν όλοι οι λαοί της γης θα μάθουν την αλήθεια. Το Ελληνικό ζήτημα θα είναι η αφορμή για να πραγματοποιηθεί αυτό. Γι' αυτό και στην εικόνα υπάρχει το Αγιογραφικόν χωρίον “Γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν, καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς” (Ἰω. η΄ 32).

Τότε θα ελευθερωθούν οι Έλληνες και όλοι οι λαοί της γης. Οι Έλληνες είναι η Αυτοκρατορία της σκέψης.

ΥΣ: Αυτές οι λίγες γραμμές είναι αφιερωμένες στη μνήμη του Αγίου Παϊσίου
 που εορτάζει για πρώτη φορά σήμερα.

«Τήν παγκόσμιον δόξαν,

τήν ἐξ ἀνθρώπων σπαρεῖσαν,

καί τόν Δεσπότην τεκοῦσαν,

τήν ἐπουράνιον πύλην,

ὑμνήσωμεν Μαρίαν τήν Παρθένον,

τῶν Ἀσωμάτων τό ἆσμα,

καί τῶν πιστῶν τό ἐγκαλλώπισμα·

αὕτη γάρ ἀνεδείχθη οὐρανός

καί ναός τῆς Θεότητος·

αὕτη τό μεσότειχον

τῆς ἔχθρας καθελοῦσα,

εἰρήνην ἀντεισῆξε,

καί τό βασίλειον ἠνέῳξε.

Ταύτην οὖν κατέχοντες,

τῆς πίστεως τήν ἄγκυραν,

ὑπέρμαχον ἔχομεν,

τόν ἐξ αὐτῆς τεχθέντα Κύριον.

Θαρσείτω, τοίνυν,

θαρσείτω λαός τοῦ Θεοῦ·

καί γάρ αὐτός

πολεμήσει τούς ἐχθρούς

ὡς παντοδύναμος»

Η Ελλάδα σκέπτεται, προσεύχεται, ελπίζει. H Ελλάδα ζει. (Αναδημοσίευση από 12-10-2012)

«Ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος, αλλ’ επί παντί ρήματι εκπορευομένω δια στόματος Θεού» (Ματθ. 4,4)

Κατά Λουκάν
51 ᾿Εποίησε κράτος ἐν βραχίονι αὐτοῦ, διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους διανοίᾳ καρδίας αὐτῶν· 52 καθεῖλε δυνάστας ἀπὸ θρόνων καὶ ὕψωσε ταπεινούς,
53 πεινῶντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν καὶ πλουτοῦντας ἐξαπέστειλε κενούς.

Η Ελλάδα βρίσκεται στη δίνη μιας παγκοσμίων διαστάσεων κρίσης πρωτίστως πνευματικής, ηθικής και αξιών.
Οι οικονομικές δυσχέρειες, τα αδιέξοδα, οι ταλαιπωρίες και οι δοκιμασίες που υφίσταται ο ελληνικός λαός, έχουν τις ρίζες τους στην ηθική κατάπτωση του
«νέου Ισραήλ» αλλά και όλου του σύγχρονου χριστιανικού κόσμου και μη.
Η εκρίζωση του Χριστού από τις ζωές μας καθιστά βέβαιη την περιπέτεια μας σε επικίνδυνα μονοπάτια.
Οι Έλληνες όπως γνωρίζουμε από την Καινή Διαθήκη επιλέχθηκαν από τον ίδιο τον Κύριο, για να φέρουν εις πέρας μια αποστολή παγκοσμίου βεληνεκούς.
Να δοξασθεί ο Υιός του ανθρώπου μέσα από τον μικρό αυτό λαό με τη διάδοση του Ευαγγελίου αλλά κυρίως από τη Ορθόδοξη ζωή μας.
Εμείς έχουμε την υψηλή ευθύνη να δίνουμε το παράδειγμα σε όλη την Οικουμένη.
Οφείλουμε και έχουμε μεγαλύτερη ευθύνη να είμαστε ο οφθαλμός εις το σώμα της ανθρωπότητας, όπως τόνιζε και ο Άγιος Νεκτάριος και κυρίως η Ελλάς σε ρόλο οδηγού να δείχνει σε όλα τα Έθνη το δρόμο προς τον Χριστό.
Αντ‘ αυτού η σύγχρονη νέα παγκόσμια τάξη έσπειρε ζιζάνια διαφθοράς και ηθικής κατάπτωσης και παρασύρει στον γκρεμό ότι μπορεί και είναι εύκολο να ξεριζωθεί. Υπάρχει όμως η μαγιά που για αυτήν εγγυάται ο ίδιος ο Χριστός και δεν ξεριζώνεται έτσι απλά.
Ψαλμ.72, στιχ.27 ὅτι ἰδοὺ οἱ μακρύνοντες ἑαυτοὺς ἀπὸ σοῦ ἀπολοῦνται
Ο Άγιος Γέρων Πορφύριος τόνιζε στα πνευματικά παιδιά του το χωρίο της Αγίας Γραφής « ἱμάτιον ἔχεις, ἀρχηγὸς ἡμῶν γενοῦ» (Ησαΐα 3:6) και τους προέτρεπε να βρούνε που είναι αυτό γραμμένο στην Παλαιά Διαθήκη γιατί αυτό το κεφάλαιο μιλάει ακριβώς για αυτά που ζούμε στις ημέρες μας.
Ίσως είναι από τα συγκλονιστικότερα κεφάλαια, στο οποίο καθρεπτίζεται το σήμερα, η κατάπτωση του σύγχρονου κόσμου, η καταδυνάστευση των πτωχών από τους ισχυρούς
Ησ. 3,15 «τί ὑμεῖς ἀδικεῖτε τὸν λαόν μου καὶ τὸ πρόσωπον τῶν πτωχῶν καταισχύνετε»; και προειδοποιεί την παγκόσμια ανηθικότητα και ανομία και τη βέβαιη καταστροφής της
Ησ. 3,11 «οὐαὶ τῷ ἀνόμῳ· πονηρὰ κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ συμβήσεται αὐτῷ».
Τα Ευαγγελικά κείμενα δίνουν το σύνθημα για το τι έρχεται, τι συμβαίνει, ποια είναι η αιτία, καθώς και τα αποτελέσματα των επιλογών μας.
Αν εμείς φτάνουμε σε μια αθλία κατάσταση που προείδε και ο Γέρων Πορφύριος και μάλιστα την παρομοίασε με την εποχή λίγο πριν έλθει ο Χριστός, αυτό οφείλεται διότι δεν υπάρχουν άνθρωποι με ιδανικά, αξίες και κυρίως αγάπη στο Χριστό.
Θα πει κάποιος, μα αυτό είναι ισοπεδωτικό, το να λες ότι δεν υπάρχει κανείς.
Την δεδομένη στιγμή όμως που τα αναστήματα όλων είναι ψηλά τεχνηέντως από την αλαζονεία μας και γιατί ο Θεός έτσι το επιτρέπει μέχρι να καταλάβουμε την αλήθεια, και κανείς δεν σκύβει το κεφάλι να δει αν από κάτω του βρίσκεται κάποιος αληθινός φίλος του Χριστού, μέχρι τότε που θα κοντύνουν τα αναστήματα όλων, που αυτό κάνει η παγκόσμια κρίση, δεν θα μπορούμε να διακρίνουμε όχι απλά λύση, αλλά κανένα διέξοδο.
Ησ. 3,12 «λαός μου, οἱ πράκτορες ὑμῶν καλαμῶνται ὑμᾶς, καὶ οἱ ἀπαιτοῦντες κυριεύουσιν ὑμῶν· λαός μου, οἱ μακαρίζοντες ὑμᾶς πλανῶσιν ὑμᾶς καὶ τὸν τρίβον τῶν ποδῶν ὑμῶν ταράσσουσιν».
Όταν πέσουμε καταγής θα διακρίνουμε τι είναι αληθινό και στέκεται όρθιο.
Όταν θα γκρεμιστεί το ψευτορωμέικο που ύψωσε τα είδωλα και δημιουργεί πλάνες και σύγχυση στον λαό , αντί να προβάλλει τα αληθινά πρότυπα της χριστιανοσύνης.
Η Ελλάδα ήδη αρχίζει και γνωρίζει τις ευεργετικές συνέπειες της κρίσης όσο και να φαίνεται παράδοξο.
Αρχίζει η Ελλάδα να σκέπτεται, γιατί ο Θεός έδωσε τη λογική στον άνθρωπο για αυτό ακριβώς το λόγο, η Ελλάδα αρχίζει να προσεύχεται γιατί μόνο κοντά στον Χριστό υπάρχει η ελπίδα, η ασφάλεια και η παρηγοριά και η Ελλάδα ελπίζει σε ένα καλύτερο αύριο, όχι μόνο για τους Έλληνες αλλά για όλη την ανθρωπότητα.

Παναγία η Πατριώτισσα "Ίνα ώσιν εν"
Η παρακαταθήκη των Αγίων Γερόντων Πορφυρίου και Παϊσίου
που συμβολίζει την ανάσταση της Ρωμηοσύνης
Η ΕΛΛΑΔΑ ΖΕΙ

Η Ελλάδα σκέπτεται, προσεύχεται και ελπίζει για όλο τον κόσμο και περιμένει από τον Θεό να αναστήσει τη ρωμιοσύνη ως φάρο ενότητας της οικουμένης.

Την ανάσταση της ρωμιοσύνης που οραματίστηκε ο Ιωάννης Καποδίστριας και για αυτό δολοφονήθηκε.
Την ενωμένη Ορθόδοξη Ευρώπη και όχι το σημερινό οικονομικό έκτρωμα που το τέλος του διαφαίνεται με πάταγο.
Τότε μπορεί να μην ήταν η ορισμένη από τον Θεό ώρα.
Μπήκαν τα θεμέλια όμως για την πραγματική και αληθινή ανάσταση της ρωμιοσύνης.

Ιερομόναχος Γεώργιος Καυσοκαλυβίτης

ΤΟ ΑΠΟΚΡΥΦΟ ΣΗΜΕΙΟ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΡΩΜΗΣ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

Γράφει ο Ιωάννης Κορνιλάκης - Συγγραφέας του έργου "Ιωάννης Καποδίστριας ο Άγιος της πολιτικής"

Η είδηση δεν είναι αυτή που φαίνεται. Η είδηση η πραγματική είναι αυτή που δεν φαίνεται. Αναρωτιέμαι πολλές φορές, εάν οι άνθρωποι εφαρμόζουν μία από τις επισημάνσεις που κατέθεσε ο Χριστός στη γη, και μάλιστα με τρόπο επιδεικτικά σκληρό. «Ὑποκριταί τό μέν πρόσωπον τοῦ οὐρανοῦ γινώσκετε διακρίνειν, τά δέ σημεῖα τῶν Καιρῶν οὐ δύνασθε γνῶναι;»(Ματθ. ιστ΄ 3). Στη βάση αυτή διατυπώνεται το ερώτημα εάν υπάρχει κάποιο σημείο των καιρών, που εφάνη στην πρόσφατη συνάντηση  του Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου και του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου και μάλιστα εκεί, στην Πόλη των πόλεων, την Κωνσταντινούπολη και στην έδρα του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου, στο Φανάρι. Σημείον η ημερομηνία άφιξης του προκαθημένου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, η οποία κατεγράφη πλέον δημοσιογραφικά, αλλά κυρίως ιστορικά. 29 Νοεμβρίου 2014.

Ασχολούμενος μερικές δεκαετίες με την Βυζαντινή ιστορία αλλά και την νεότερη Ελληνική,

αντιμετώπιζα με δέος τη χρονική διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. 1123 χρόνια. 

Από τις 11 Μαΐου 330 μ.Χ και τον επίσημο εγκαινιασμό της Κωνσταντινούπολης από τον Μέγα Κωνσταντίνο, μέχρι και την αποφράδα Τρίτη της 29ης Μαΐου 1453 που σηματοδότησε την πτώση της. Επί 11 και πλέον αιώνες, 1123 χρόνια ακριβώς, στην Αγία Σοφία και στους εκατοντάδες ιερούς ναούς της, τελούνταν λειτουργίες της Ορθοδοξίας. 

Επί 1123 χρόνια ο Βυζαντινός αετός κυμάτιζε στην Κωνσταντινούπολη. Επί 1123 χρόνια ο Ελληνισμός κυριαρχούσε ταυτόχρονα με τον Χριστιανισμό, και αυτό υπήρξε Θεϊκή οικονομία, παρ' ότι στους 11 αυτούς αιώνες υπήρξαν αίσχη, αθλιότητες και αμαρτίες.

Όταν επεριπερρίσευσε η αμαρτία, η Χάρις δεν επλεόνασε και η Πόλη έπεσε. Σε μια τέτοια χρονική διάρκεια μιας Αυτοκρατορίας, υπήρξε αρχή υπήρξε και τέλος.
Υπήρξε η 11η Μαΐου 330, υπήρξε και η 29η Μαΐου 1453. Σε μια χρονική διάρκεια όμως υπάρχει και το μέσον. Το μέσον όμως είναι συγκεκριμένο, 561 χρόνια και 6 μήνες. Κάνοντας έναν απλό υπολογισμό διαπιστώνουμε ότι ο Ελληνισμός κράτησε την Κωνσταντινούπολη 1123 χρόνια. 

Η επίσημη επίσκεψη της Δύσης δια του  Προκαθημένου της στην Ανατολή, έγινε ακριβώς στα 561 χρόνια και 6 μήνες απ' την 29η Μαΐου 1453. Την αποφράδα ημέρα της Άλωσης η Δύση έλειπε. Την αποφράδα ημέρα της Άλωσης η Δύση δεν βοήθησε την Ανατολή, αν και της ζητήθηκε η συνδρομή της. Την αποφράδα ημέρα της Άλωσης η Δύση ως άσωτος υιός, η Παλαιά Ρώμη, έστρεψε τα νώτα της στη Νέα Ρώμη. Την αποφράδα ημέρα της Άλωσης παρέμεινε στο αξίωμα της διάσπασης, της διχόνοιας και του σχίσματος, παρ' ότι είχαν περάσει 399 χρόνια από το 1054...

Και σήμερα, στις 29 Νοεμβρίου 2014, ο Προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Πάπας Φραγκίσκος, κλείνει την κεφαλή στον Οικοδεσπότη της Ορθοδόξου Χριστιανοσύνης Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και δέχεται τον Πατρικό ασπασμό με ιστορικό συμβολισμό... Η εικόνα εύγλωττη. Για αυτούς βέβαια που μπορούν και θέλουν να καταλάβουν...

ΠΑΝΑΓΙΑ "ΙΝΑ ΩΣΙΝ ΕΝ"
Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΔΟΞΑ

Και αυτή η εικόνα πραγματοποιήθηκε ακριβώς στο μέσον, στα 561 χρόνια και 6 μήνες από την αποφράδα Τρίτη. Ας θυμηθούμε όμως στο σημείο αυτό ένα Θεοτοκίο του Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού που αναφέρεται στην Θεοτόκο, την Υπέρμαχο Στρατηγό και Προστάτιδα της Πόλης. «ὑμνήσωμεν Μαρίαν τήν Παρθένον...Αὕτη τό μεσότειχον τῆς ἔχθρας καθελοῦσα, εἰρήνην ἀντεισῆξε, καί τό βασίλειον ἠνέῳξε...θαρσείτω λαός τοῦ Θεοῦ· καί γάρ αὐτός πολεμήσει τούς ἐχθρούς ὡς παντοδύναμος». Στο ίδιο Θεοτοκίο η Κυρία Θεοτόκος αποκαλείται Παγκόσμιος Δόξα. 

Ίσως δεν αποτελεί σύμπτωση, ότι ακριβώς στο μέσον την 29η Νοεμβρίου 2014 εόρταζε και ένας Άγιος με συμβολικό όνομα, ο Όσιος Παγκόσμιος. Στη βάση τέλος του γενικότερου γεωπολιτικού σχεδίου στη γειτονιά μας, το μέσον αυτό ίσως να  αποτελεί Σημείον εξελίξεων, και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...

Δι᾿ εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν

Γράφει ο Κωστούλας Βασίλειος

Την εβδόμη από του Πάσχα Κυριακή η Εκκλησία μας  εορτάζει και τιμά την μνήμη των 318 Πατέρων της Α’ Οικουμενικής Συνόδου της Νίκαιας, την οποία συνεκάλεσε ο Μέγας Κωνσταντίνος το 325 μ.Χ  μόλις 13 χρόνια μετά το θαυμαστό όραμα που αντίκρυσε στον ουρανό με τον Σταυρό και το «Εν τούτω νίκα», το  μεσημέρι της 27ης Οκτωβρίου του 312μ.Χ.

  Ο Μέγας Κωνσταντίνος 1700 ακριβώς χρόνια πριν, έχει επιλεγεί, «ουρανόθεν την κλήσην εδέξατο»,  από τον Θεό να  οδηγήσει την ανθρωπότητα του παλαιού κόσμου στον Χριστιανισμό, δηλαδή  σε μια μετάβαση από το φθαρμένο σύστημα που κατέρρεε ραγδαία προς την Εν Χριστώ πολιτεία, όπου οι Ευαγγελικές αρχές γίνονται οι βάσεις για τη νομοθέτηση και θέσπιση κανόνων σύμφωνα με τις Αποστολικές διδαχές.

Ακόμα και αν ο Μέγας Κωνσταντίνος για πολλούς  διέπραξε ανομήματα, τούτο δεν οφείλεται σε εν συνείδηση αγριότητα και βαρβαρισμό  αλλά στο ότι γεννήθηκε αυτός όπως και πολλοί Πατέρες της Εκκλησίας σε μια εποχή πολέμων , ολέθρου, ωμής πάλης του καλού με το κακό. Εν τούτοις όμως επιλέχθηκε από το Θεό να εκπληρώσει μια αποστολή και «εκράτηνε την πίστην της Νίκαιας» όπως μας λένε οι Πατέρες. Είχε την θεία φώτιση να συγκαλέσει τη Σύνοδο και να αυτοκαταργηθεί από Αυτοκράτορας των Ρωμαίων και να προσέλθει ως απλός πιστός με τη φράση του «υπό του Θεού καθιστάμενος επίσκοπος των εκτός αν είην».

ΙΝΑ ΩΣΙ ΕΝ. Το πνεύμα της ενότητος στην Ορθόδοξη εκκλησία

Ο π.Πορφύριος ήθελε το «ίνα ώσιν εν» με το πνεύμα του Θεού, που είναι αγνό και ανιδιοτελές, όχι με το μπερδεμένο πνεύμα του κόσμου –και βέβαια αφού έχουμε πρώτα καθαρισθεί από τα βασικά πάθη. Κάποτε για παράδειγμα του είπαν: «Γέροντα δυο μοναχοί ζουν στο τάδε μέρος πολύ καλά, αρμονικά». Χαμογέλασε λέγοντας: «Ταίριαξαν τα πάθη τους». Στην ιστορία του μοναχισμού όποτε υπήρχε ένα άτομο με ιδιαιτερότητες και δεν προσαρμοζόταν στο πρόγραμμα της μονής ή το απομόνωναν ή το έδιωχναν σαν ξένο σώμα. Αντιθέτως ο π.Πορφύριος επιδίωκε να έχει τέτοια άτομα στο περιβάλλον του, διότι προσωπικά ο ίδιος είχε μεγάλο όφελος αλλά και η συνοδεία του. Τα άτομα με τις αντιθέσεις τους καλλιεργούν σε μεγάλο βαθμό την αγία ταπείνωση. Τα αντίθετα πράγματα είναι το μεγάλο μυστικό για να αποκτήσουμε την αγία ταπείνωση.

Το πνεύμα του π.Πορφυρίου ήταν ακριβώς το αντίθετο από αυτό της εποχής μας το οργανωσιακό και της παγκοσμιοποίησης. Η εποχή μας συνθλίβει την ελευθερία και την προσωπικότητα του ατόμου, που είναι η βασική αρχή της δημιουργίας των όντων, δηλαδή του αγγελικού κόσμου και του ανθρώπου.

Όταν ο Γέροντας έβλεπε ότι πάμε να ενωθούμε μέσα από τα πάθη μας, το αντιλαμβανόταν με το βυθοσκόπιό του και αμέσως ξεκινούσε τη δουλειά, με έναν πρωτάκουστο τρόπο για μας, αλλά πολύ γνωστό τρόπο για τον Θεό και τους αγίους Του, που ήταν πραγματικοί ιατροί των ψυχών. Προκαλούσε ο ίδιος τη σύγχυση, ώστε να διαλύσει αμέσως τη φιλία που δεν ήταν κατά Θεόν αλλά κατά κόσμον. «Η φιλία του κόσμου έχθρα του Θεού εστί» (Ιακ.δ’4).

Παναγία η Πατριώτισσα "Ινα Ώσιν Εν" (Φωτορεπορτάζ)

Σε αυτές τις δύσκολες ώρες για τον ελληνισμό, η Παναγία μας στέκει ως παρηγοριά και ελπίδα στους Έλληνες Ελλάδος και Κύπρου.

 Παρακάτω ακολουθούν φωτογραφίες από την άφιξη της ιερής εικόνος της Παναγίας της Πατριώτισσας "Ίνα ώσιν εν" (ρωσικής εκδοχής), στην Καρδίτσα και στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης την Κυριακή 11-11-2012

«Σκάνδαλο επί σκανδάλω προστιθέμενον, θέλει αναδείξει τροπαιούχους τους εχθρούς της Πατρίδος μας»

Γράφει η Χριστίνα Ντούβαλη

 «Η Ελλάς αναγορεύεται του λοιπού, επικράτεια ανεξάρτητος και εφ’ οποίοις όροις και αν τη δίδεται το μέγα ευεργέτημα τούτο , επ΄αυτοίς τοις Έλλησι κείται κατά μέγα μέρος το καρπωθήναι αυτό , ευδοκιμότατα και λυσιτελέστατα». Ιωάννης Καποδίστριας (30/03/1830).

183 χρόνια μετά την ανακύρηξη της Ελλάδας ως ανεξάρτητο κράτος, ο πρώτος και τελευταίος Έλληνας Κυβερνήτης , μας δείχνει το δρόμο προς την πραγματική δημοκρατία και την ενότητα.  

Ο Ιωάννης Καποδίστριας δεν ήθελε ένα κράτος «δεμένο» στην κηδεμονία των Μεγάλων Δυνάμεων και του σουλτάνου της οθωμανικής πύλης. (Πρωτόκολλο της Αγ.Πετρουπόλεως 04/04/1826).

Δεν ήθελε μια Ελλάδα υπό το καθεστώς μοναρχίας. Ο Έλληνας Ηγέτης διεκδικούσε τα συνταγματικά δικαιώματα του ελληνικού λαού, όπως αυτά είχαν προκύψει από τις εθνοσυνελεύσεις , με όραμα μια χώρα αυτόνομη και με πλήρη ανεξαρτησία.

«Σκάνδαλο επί σκανδάλω προστιθέμενον, θέλει αναδείξει τροπαιούχους τους εχθρούς της Πατρίδος μας».

Τον Απρίλιο του 2010 η Ελλάδα μπαίνει στον Μηχανισμό Στήριξης και η τρόϊκα κάνει λόγο για κρατικό μηχανισμό βυθισμένο