ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ κ. ΣΟΙΜΠΛΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝ ΑΥΤΩ ΟΜΟΙΟΥΣ

Ο συγγραφέας του πονήματος "Ιωάννης Καποδίστριας- ο Άγιος
της πολιτικής" και δ/νων σύμβουλος της Ελαίας ΑΜΚΕ
κ. Κορνιλάκης Ιωάννης

Του συγγραφέα κ.Ιωάννη Κορνιλάκη

Ώ άνθρωποι της Εσπερίας. Ναι σεις που κάθεστε με αλαζονική αυταρέσκεια στα προιόντα του τεχνολογικού σας πολιτισμού. Σεις που αλαζονικά απολαμβάνετε τον πλούτο τον προερχόμενο απ’ τις εξαγωγές σας. Σεις που ευλογείτε το πλεόνασμα στο ισοζύγιο των τρεχουσών σας συναλλαγών. Σεις που κομπάζετε για τα επιτεύγματα της πειθαρχίας σας. Σεις που ανυμνείτε την οργανωσιακή σας κολτούρα. Σεις που δεν μάθατε ποτέ την λέξη συναγωνιστικότητα και κάνατε λάβαρο στην καθημερινή σας διάλεκτο την λέξη ανταγωνιστικότητα. Σεις που κουνάτε επιδεικτικά το δάκτυλο στους λαούς.

Σεις που αιματοκυλήσατε δυο φορές τον κόσμο. Σεις που μαυροφορέσατε χήρες και ορφανά. Σεις που κατακάψατε το φτωχικό κεραμμύδι που σκέπαζε τη λευτεριά μας. Σεις που κάνατε παρανάλωμα του πυρός τα σπαρτά που ήταν απαραίτητα για τη ζωή μας. Σεις που βιάσατε τις γιαγιάδες, μανάδες και αδελφές μας. Σεις που παραμείνατε ασυγκίνητοι στο κλάμα των παιδιών μας. Σεις που συνθλίψατε τις ψυχές μας. Σεις που αντιλαμβάνεστε στην βάση των προτεσταντικών-θρησκευτικών σας αντιλήψεων τον Θεό τιμωρό, ενω είναι μόνον Αγάπη. Σεις που ακόμη θεωρείτε τον Χριστιανισμό θρησκεία ενώ είναι Αποκάλυψις.

Χρήμα.Η λογική και η παραφροσύνη του.

Απο την παραβολή του πλούσιου νεανία

Γράφει ο Κωστούλας Χρ. Βασίλειος

Σκανδαλιστικός  ο τίτλος, αλλά σήμερα που όλοι σκανδαλίζονται από όσα συμβαίνουν γύρω μας, ας είναι κι αυτός ο τίτλος μια αφορμή προβληματισμού, έστω και ως σκανδαλισμού. Ίσως είναι και ο τρόπος να ενεργοποιηθούμε από τον λήθαργό μας. Άλλωστε ξεσηκωνόμαστε οι Χριστιανοί όταν προβάλλονται αιρετικά και προσβλητικά έργα στους κινηματογράφους ή όταν κάποιος πολιτικός μιλά και δηλώνει άθεος ή γενικά όταν προσβάλλουν την Ορθοδοξία. Όταν όμως ξεπουλήσαμε τα πάντα και δώσαμε οικειοθελώς τη διαχείριση της ζωής μας σε άλλους, μια άκαιρη και χωρίς  δυναμική,  κινητοποίηση και διαμαρτυρία,  για τον τύπο μόνο, δεν έχει ουσία. Ουσία θα έχει πράγματι, όταν η διαμαρτυρία μεταβληθεί σε πράξεις, μεταμορφωθεί σε έργο. Όταν καταλάβουμε τη λογική που υπάρχει στην παράλογη εποχή μας. Όταν καταλάβουμε για ποιο λόγο αρρωστήσαμε, για να μπορέσουμε να βρούμε το φάρμακο το οποίο μας παρέχει ο Θεός. Έτσι θα ερμηνεύσουμε και την παραφροσύνη της εποχή μας. Ότι όλα παραχωρούνται για κάποιο λόγο.