Γέρων Εφραίμ: "Ι.Καποδίστριας ο Ηγιασμένος Κυβερνήτης"

 Σε διάλεξη στο Λονδίνο (22-9-2017) παρευρέθηκε ο Άγιος Δικαίος της Ιεράς Σκήτης Αγίου Ανδρέα Αγίου Όρους Γέρων Εφραίμ, προσκεκλημένος στην εκδήλωση που διοργάνωσε η Ιερά Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μ.Βρετανίας με τη στήριξη του Ελληνικού Κέντρου Λονδίνου. Η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε σε αίθουσα του Ελληνικού Κέντρου Λονδίνου είχε ως κεντρικό ομιλητή τον συγγραφέα κ.Ιωάννη Κορνιλάκη με θέμα τον Μέγα Κωνσταντίνο και τον Ιωάννη Καποδίστρια.

Τον λόγο πήρε στην αρχή της εκδήλωσης ο Γέρων Εφραίμ, όπου κατέφθασε στη Βρετανική πρωτεύουσα ειδικά για αυτή την εκδήλωση και όπως πάντα, απολαυστικός στο λόγο του, εξήρε αυτή την προσπάθεια ανάδειξης των προτύπων του Μ.Κωνσταντίνου και Ι.Καποδίστρια.

Ο Γέρων Εφραίμ αναφέρθηκε στον Άγιο Μέγα Κωνσταντίνο και τη μοναδική ηγετική φυσιογνωμία του, που χρωστά πολλά, όπως είπε, στην μητέρα του την Αγία Ελένη.

Ο Γέρων Εφραίμ ανέφερε χαρακτηριστικά ότι ο Ι.Καποδίστριας είναι μοναδικός ευσεβέστατος και ανεπανάληπτος και πλέον ο καιρός ωρίμασε πανορθοδόξως, γιατί στη συνείδηση πολλών ο Έλληνας Κυβερνήτης απολαμβάνει τιμή Αγιασμένου ανθρώπου και όχι μόνο σεσωσμένου.


Η μοναδική ομιλία του Γέροντα Εφραίμ στο ακόλουθο βίντεο:

Εάν ο τοιούτος άνθρωπος είναι Ενάρετος, εσώθη η Ελλάς… (Βίντεο)

 Στον Ιερό Ναό Αγίου Αρτεμίου στο Παγκράτι, βρέθηκε τη Δευτέρα 28 Μαρτίου 2016 ο συγγραφέας κ.Ιωάννης Κορνιλάκης, προσκαλεσμένος του εφημέριου Αρχιμ. π.Άγγελου Ανθόπουλου, για να πραγματοποιήσει ομιλία για τον πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδος Ιωάννη Καποδίστρια και τη συμβολή του στην Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Σε μία από τις σπάνιες φορές που δίδεται βήμα σε κάποιον ομιλητή λαϊκό, όπως ομολόγησε ο εφημέριος του Ναού, το ποίμνιο της Ενορίας του Αγίου Αρτεμίου έμαθε τον πραγματικό και ουσιαστικό ρόλο του Ιωάννη Καποδίστρια, όχι μόνο στην προετοιμασία και την έναρξη της Επανάστασης του 1821, αλλά και στη διάσωσή της στο συνέδριο του Λάιμπαχ. Ο συγγραφέας κ.Ιωάννης Κορνιλάκης,  κατέδειξε με τον πιο σαφή τρόπο τη πορεία του Ιωάννη Καποδίστρια, από τα διπλωματικά στάδια της Ευρώπης μέχρι τη μαρτυρική του πορεία στο Γολγοθά της Ελλάδας.

Η ομιλία του κ.Κορνιλάκη θα είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο τις επόμενες ημέρες. 
Ακολουθεί ένα μικρό απόσπασμα από την ομιλία του συγγραφέα, όπου αναγιγνώσκει ένα μικρό μέρος μίας επιστολής προς τον Ιωάννη Καποδίστρια, που φέρει ημερομηνία την 1η Ιανουαρίου 1824. Αποστολέας της ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, ο μετέπειτα ηθικός αυτουργός της δολοφονίας του Κυβερνήτη. Στην επιστολή παρουσιάζεται ανάγλυφα η τραγική ταύτιση της Ελλάδας του χθες με τη σημερινή Ελλάδα...




«...Ουδείς ο επιφέρων την θεραπείαν. Ο νόμος δεν ισχύει. Η Διοίκησις νηπιάζει. Ο ισχυρότερος θριαμβεύει. Τα ιδιαίτερα συμφέροντα καταλύουν τα γενικά. Ο καθείς νομίζεις τον εαυτόν του κέντρο της φύσεως. Ο λαός απηύδησε, και περιμένει να ίδη άνθρωπον άξιον να αναλάβει τα ηνία της Κυβερνήσεως. Και εάν ο τοιούτος άνθρωπος είναι Ενάρετος εσώθη η Ελλάς…».

Επιμέλεια: Κωστούλας Βασίλειος
Φωτογραφία: www.2manstyles.pro

Ιωάννης Κορνιλάκης: "Ζούμε Καποδιστριακές εποχές" (Ραδιοφωνική συνέντευξη)

Η ραδιοφωνική συνέντευξη του συγγραφέα κ.Ιωάννη Κορνιλάκη στην εκπομπή του δημοσιογράφου κ.Πέτρου Ιωάννου "Ακροβάτες του ονείρου" στο σταθμό Sportnews FM 90.1 της Λάρισας.
Στην εκπομπή ο κ.Κορνιλάκης μιλά για όλους και για όλα. Για την εποχή του Ι.Καποδίστρια και τη σημερινή Ελληνική και Ευρωπαϊκή πολιτική κατάσταση που ομοιάζει εκπληκτικά με την εποχή του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδος. 


Ακούστε την μοναδική και καθηλωτική συνέντευξη:

18 Ιουνίου 2015... Το Βατερλώ της Ελλάδας ή της Ευρώπης;

Nαπολέων-Καποδίστριας-Μέττερνιχ

Του Ιωάννη Κορνιλάκη - Συγγραφέα του έργου "Ιωάννης Καποδίστριας, ο Άγιος της πολιτικής"

Ακριβώς σαν σήμερα πριν 200 χρόνια, τελείωσαν οι Ναπολεόντιοι πόλεμοι στο Βατερλώ, μια περιοχή στο σημερινό Βέλγιο. Ο Κορσικανός ηττήθηκε απ'τα στρατεύματα της Αγγλίας με Στρατηγό τον Αρθούρο Wellesley Δούκα του Wellington και τον Πρώσο  Στρατηγό Blücher.

Μοιάζει άραγε εκείνη η εποχή με τη σημερινή;

Οι πρακτικές των τότε πολιτικών προσομοιάζουν με τις πρακτικές των σημερινών;  

Μπορεί η ιστορία να μας διδάξει;

Σαφέστατα ναι, αρκεί να θέλουμε να διδαχθούμε.

Πρωταγωνιστές εκείνη την εποχή εκτός από τον Ναπολέοντα, η αλεπού της Αυστροουγγαρίας, ο πολύς Μέττερνιχ, ο Υπουργός των Εξωτερικών της Αγγλίας Λόρδος Ροβέρτος Stewart  του Castlereagh  και ο δικός μας ο Ιωάννης Kαποδίστριας. "Βοηθό" σε τούτη την ανάλυση θα πάρουμε ένα πολιτικό αμερικανό, που υπήρξε και υπουργός των Εξωτερικών των ΗΠΑ. Θα τον εκμεταλλευτούμε γιατί ερεύνησε και έγραψε για τη συγκεκριμένη εποχή. Ταυτίστηκε με τον Μέττερνιχ (και αυτό σημαίνει πολλά για τότε αλλά και για σήμερα), αλλά και όλοι μπορούν να κερδίσουν μελετώντας τον, συμφωνώντας ή διαφωνώντας μαζί του. Είναι ο Χένρι Κίσσινγκερ.

Γεγονότα και πολιτικές της εποχής εκείνης, σκεπτικά και αποφθέγματα, αποτελέσματα θετικά και αρνητικά, μπορεί να φανούν χρήσιμα στους "θεσμούς" της Ε.Ε, στον Έλληνα πρωθυπουργό, στην συγκυβέρνησή του, στην Ελληνική αντιπολίτευση, στους Ευρωπαϊκούς λαούς, μα κυρίως στον Ελληνικό λαό.

Πώς όμως προέκυψε το Βατερλώ στις 18 Ιουνίου του 1815; Ήταν αναμενόμενο ή απροσδόκητο; Προφανώς ιστορικά απροσδόκητο.

Ο Βοναπάρτης είναι στη νήσο Έλβα. Οι Ευρωπαίοι του έχουν φερθεί με μεγαλοψυχία. Είναι όλοι ήσυχοι, συνεδριάζουν, συσκέπτονται και χορεύουν στη Βιέννη. "Τακτοποιούν" την Ευρώπη στο όνομα όχι της δικαιοσύνης για τους λαούς της Ευρώπης, όπως πρότεινε ο Καποδίστριας, αλλά στην αρχή της νομιμότητας των μνημονίων της εποχής. Και το απροσδόκητο συμβαίνει. Ο Ναπολέων θα αποδράσει και θα βρεθεί στο Παρίσι οργανώνωντας στρατεύματα. Γιατί άραγε; Η απάντηση στον Κίσσινγκερ: "Αν και οι άνθρωποι υπερνικούν τις ιδέες, οι ιδέες ζουν περισσότερο απ' τους ανθρώπους". Η ιδέα του Ναπολέοντα ήταν με την ισχύ να κατακτήσει την Ευρώπη. Η δύναμή του αυτή θα υπονομευόταν απ' τη συνεχή του ανάγκη να τη χρησιμοποιεί. Οι Ευρωπαίοι σε κατάσταση μεταξύ αμηχανίας και πανικού. Η Ευρώπη τον Μάρτιο του 1815, μόλις είχε πληροφορηθεί πόσο τελικά εύθραυστη, παρέμενε η μόλις παγιωμένη νομιμότητά της.

Άραγε σήμερα είναι άθραυστη η νομιμότητα του Ευρώ, της Ευρωζώνης και τελικά της Ε.Ε;  Τελικά νίκησαν με τα όπλα στο Βατερλώ. Όμως, όπως και πάλι θα γράψει ο Κίσσινγκερ: "Στον πόλεμο το πρόβλημα είναι η νίκη ή η ήττα. Μετά αρχίζουν τα προβλήματα της ειρήνης". "Στην ανθρωπότητα", θα γράψει ο Μέττερνιχ, "υπάρχουν δύο πολιτικές που εκπροσωπούνται από δύο προσωπικότητες. Τους Μέττερνιχ και τους Καποδίστριες". Τί εκπροσωπούν οι Μέττερνιχ-Κίσσινγκερ; Το γράφουν οι ίδιοι. "Ένα κόσμο  κάτω από τον τρόμο που προκαλεί η νομιμότητα των ισχυρών, και στον οποίο φυλακίζεται, στα δεσμά των "δεδομένων" ορίων, κάθε στοιχείο ικανό και δίκαιο, ώστε να μην κλονίζεται το "σύστημα"".

Ο Ναπολέων την πάτησε. Αλλά πού; Οι λαοί επίσης την πάτησαν. Αλλά πού; Την απάντηση και για τους δύο την δίνει γραπτά ο Μέττερνιχ:"Στην αυταπάτη της ισχύος και στην ισχύ της απάτης".

Ο Ναπολέων και οι λαοί βρίσκονται διαρκώς σε αυτή την αυταπάτη της ισχύος. Ο Ναπολέων στηριγμένος στην δύναμη των όπλων του, και οι λαοί στην "δύναμη" της ψήφου τους και στο σύνθημα "ο λαός στην εξουσία". Πού αλλού ήταν η αυταπάτη του Ναπολέοντα και των λαών; Η απάντηση στον Κίσσινγκερ:"Η κατάκτηση δεν επιτυγχάνεται πάντα με τα όπλα".

Η κατάκτηση επιτυγχάνεται και με τη νομιμότητα των μνημονίων. Και όλη αυτή η νομιμότητα περνά απ'τα κατ'εξοχήν νόμιμα όργανα των λαών, που είναι τα Κοινοβούλιά τους. Τώρα τί νομιμοποιείται, από ποιόν και τί αντιλαμβάνονται οι λαοί είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Όμως ας ακούσουμε και πάλι τον Κίσσινγκερ: "Η νομιμότητα όμως δεν στηρίζεται στην επιβολή, αλλά στην αποδοχή της". Αυτό κι αν λύθηκε. Τί τα έχουμε τα ΜΜΕ; Θα επιβάλλουν τη νομιμότητα των μνημονίων είτε με διαρκή πλύση εγκεφάλων, είτε με διαρκώς "νόμιμο" εκφοβισμό. Φυσικά με το αζημίωτο, απ'τους φορείς της "νομιμότητας"...

Στη βάση αυτής της "νομιμότητος", οι επαναστάσεις, και οτιδήποτε έχει χροιά επαναστατική, θα πρέπει να χτυπιέται. Γιατί; Η απάντηση στον Μέττερνιχ: "Οι επαναστάσεις πρέπει να κτυπηθούν, όχι γιατί είναι ανήθικες, αλλά γιατί είναι καταστροφικές για την επικρατούσα παγκόσμια τάξη". Σκεφτείτε σήμερα που μας θεωρούν και ανήθικους...

Σήμερα 200 χρόνια απ' τη μάχη του Βατερλώ, πού βρίσκεται η χώρα μας;  Προσωπικά πιστεύω ότι βρίσκεται μπροστά σε ευκαιρία, όχι μοναδική, γιατί θα υπάρξουν και μελλοντικές... Όμως όπως θα ισχυριστεί και ο Κίσσινγκερ: "Μπροστά στις μεγάλες ευκαιρίες, οι δειλοί δεν κλίνουν προς την τόλμη, μα προς την τρεμούλα που προξενεί ο φόβος".

Είχαμε τα τελευταία χρόνια τέτοια παραδείγματα "τολμηρών" πολιτικών μας; Ας θυμηθούμε την "τόλμη" του κυρίου στο Καστελόριζο, την "τόλμη" του  κυρίου που αναζητά συμμαχίες στην "Ραφήνα" και στην "τόλμη" του κυρίου που "κουράστηκε" να προεδρεύει στο κόμμα "ενωμένο ποτέ νικημένο"...

Όμως (αχ βρε Κίσσινγκερ): "Είναι στη φύση των πολιτικών ανδρών που ασκούν πολιτική μικρών πλεονεκτημάτων, να ψάχνουν στην αμφιταλάντευση, υποκατάστατο της δράσης". Αλλά θα συνεχίσει, "Η τέλεια ευκαμψία στη διπλωματία είναι αυταπάτη των ερασιτεχνών". Τώρα τί είναι η οσφυοκαμψία στη διπλωματία ας απαντήσει ο καθένας μόνος του...

Όμως ο Κίσσινγκερ θα γράψει και κάτι άλλο: "Δεν υπάρχει χώρα που θα διαπραγματευτεί, ό,τι θεωρεί προϋπόθεση της ύπαρξής της". Προφανώς η απώλεια Εθνικής κυριαρχίας, η συρρίκνωση κατά 26% του Α.Ε.Π, η ανεργία στο 27%, η φτωχοποίηση ενός λαού, η μετανάστευση των νέων παιδιών,  οι αυτοκτονίες, οι ελλείψεις φαρμάκων, δεν θεωρούνται απ' τους "διαπραγματευόμενούς" μας, προϋποθέσεις ύπαρξης για τη χώρα μας.

Η χειρότερη όμως κατάσταση είναι αυτή που περιγράφει ο Μέττερνιχ: " Εάν τα κράτη χάνονται, είναι γιατί χάνουν την εμπιστοσύνη στον εαυτό τους".

Άραγε, ο σημερινός πρωθυπουργός της Ελλάδας, αντιλαμβάνεται ότι βρίσκεται μπροστά σε μία ακόμα ευκαιρία; Εάν δεν το αντιλαμβάνεται, ας πληροφορηθεί τί γράφει ο Κίσσινγκερ: "Όσο μεγαλύτερες είναι οι προσδοκίες που καλλιεργούνται, τόσο μεγαλύτερη απογοήτευση όταν δεν εκπληρωθούν". Και τί γίνεται όταν οι λαοί απογοητεύονται; Ξεσηκώνονται. Το πώς και το πότε μας το λέει ο Μέττερνιχ: "Η πολιτική είναι μια θεατρική παράσταση με πολλές πράξεις. Το ζητούμενο είναι να σηκωθεί η αυλαία. Τότε είτε οι ηθοποιοί, είτε οι θεατές, θα πρωταγωνιστήσουν".

Υπάρχει κίνδυνος ενός Βατερλώ. Είτε της Ευρώπης, είτε της Ελλάδος. Η σοβαρότητα του κινδύνου βρίσκεται στο ότι αν αυτός ήταν αντιληπτός, δεν θα χρειαζόταν κανείς να τον επικαλεστεί. "Εάν.." λέει ο Κίσσινγκερ, "..βρισκόμαστε σε περίοδο επαναστατική, ο συντηρητισμός συνιστά είδος ανωμαλίας"... Δυστυχώς στην Ελλάδα το είδος αυτής της ανωμαλίας ανθεί. Όμως, γι' αυτούς που πιστεύουν ότι έχουν σπάσει τα δεσμά του συντηρητισμού, ο Κίσσινγκερ θα γράψει: "Η επιτυχής έκβαση ενός άπιαστου σχεδίου, αποδεικνύει τελικά ότι αυτό ήταν πραγματικό"... Kαι ας μη ξεχνάμε ότι έξι χρόνια μετά το Βατερλώ η Ελλάδα έσπασε την "ενότητα της νομιμότητας" της Ευρώπης.

Παλαιολόγος και Καποδίστριας στο Γ΄ Σώμα Στρατού-Εκδήλωση για την επέτειο της Άλωσης της 29ης Μαΐου 1453

Την παραμονή της επετείου της αποφράδας Τρίτης της 29ης Μαΐου 1453, επέλεξε το Γ΄ Σώμα Στρατού να τιμήσει τους δύο μεγάλους Ρωμηούς , τον τελευταίο Βυζαντινό Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο ΙΑ΄ Παλαιολόγο και τον πρώτο μεταβυζαντινό ηγέτη του Έθνους τον Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια. Έτσι την Πέμπτη 28 Μαΐου 2015 πραγματοποιήθηκε στη Λέσχη Αξιωματικών Φρουράς Θεσσαλονίκης, διάλεξη του συγγραφέα και δ/ντα Συμβούλου της "Ελαίας" ΑΜΚΕ κ.Ιωάννη Κορνιλάκη με θέμα "Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, ο τελευταίος Βυζαντινός Αυτοκράτωρ και Ιωάννης Καποδίστριας, ο πρώτος Μεταβυζαντινός Ηγέτης. 

Στην κατάμεστη αίθουσα διαλέξεων της Λ.Α.Φ.Θ ο κ.Κορνιλάκης παρουσίασε τις σπουδαίες προσωπικότητες του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και του Ιωάννη Καποδίστρια μέσα από παράλληλα γεγονότα των βίων τους, που αν και έζησαν με τέσσερις αιώνες διαφορά, ταυτίζονται απόλυτα από τη ζωή και το έργο τους μέχρι τη ηθελημένη θυσία τους προγνωρίζοντας και οι δύο, ότι ο μοναχικός δρόμος της θυσίας ήταν ο γολγοθάς που έπρεπε και οι δύο να περπατήσουν. Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν την ομιλία του συγγραφέα, προβλήθηκε μοναδικό βίντεο-αφιέρωμα στη θεματολογία της διάλεξης, που κράτησε καθηλωμένους όλους τους παρευρισκομένους.

Στο τέλος της διάλεξης ο Διοικητής του Γ’ Σώματος Στρατού/NATO Rapid Deployable Corps-Greece, Αντιστράτηγος κ.Ηλίας Λεοντάρης τίμησε τον συγγραφέα κ.Ιωάννη Κορνιλάκη με τιμητική πλακέτα που φέρει το έμβλημα του Γ'ΣΣ και παραπέμπει στη σημαία των Παλαιολόγων (4Β) ενώ κοσμείται με τη ρήση του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου "ου φεισόμεθα της ζωής ημών". 

Παρακάτω το βίντεο της διάλεξης:

 Δείτε το βίντεο αφιέρωμα που προβλήθηκε στην εκδήλωση:

Ο Διοικητής του Γ’ Σώματος Στρατού/NATO Rapid Deployable Corps-Greece, Αντιστράτηγος κ.Ηλίας Λεοντάρης και ο συγγραφέας κ.Ιωάννης Κορνιλάκης

Επιμέλεια:  Βασίλειος Κωστούλας
Φωτογραφία: Μάριος Αρβανίτης

Οι ελβετικές επιδράσεις στην εκπαιδευτική πολιτική του Ιωάννη Καποδίστρια και η προσαρμογή τους στην ελληνική πραγματικότητα.

 Δημητρίου Γ. Μεταλληνού

Δρ. Ιστορίας – μέλους Ε.ΔΙ.Π. Ιονίου Παν/μίου

Ο

 Ιωάννης Καποδίστριας[1] υπήρξε στον πολιτικό του βίο προνοητικός και για το λόγο αυτό εκμεταλλευόταν κάθε ευκαιρία που του δινόταν, προκειμένου να βοηθήσει την αγαπημένη του πατρίδα. Έτσι λοιπόν, όταν ο Τσάρος τον έστειλε, εκτιμώντας τις εξαιρετικές του διπλωματικές ικανότητες, για να εξασφαλίσει την ουδετερότητα της Ελβετίας, προσπάθησε, στα διαλείμματα των πολιτικών του αγώνων, να γνωρίσει το εκπαιδευτικό σύστημα που εφάρμοζαν οι μεγάλοι Ελβετοὶ παιδαγωγοί, καθὼς και τον τρόπο  με τον οποίο λειτουργούσαν τα εκπαιδευτικὰ ιδρύματα της χώρας τους. Στο πλαίσιο αυτό επισκέφθηκε πολλές φορές τα περίφημα εκπαιδευτήρια του διάσημου παιδαγωγού Fellenberg,[2] ενώ ερχόταν συχνά προσωπικά σε επαφή με τον ίδιο τον δάσκαλό του, τον μεγάλο παιδαγωγό Pestalozzi.[3] Εμπνεόταν ιδιαίτερα από την ιδέα της «λαϊκής διαπαιδαγώγησης» του τελευταίου, ο οποίος «στάθηκε αποφασιστικός παράγοντας όχι μόνο στην προτε-ραιότητα που έδωσε στη λαϊκή παιδεία με δωρεάν εκπαίδευση, αλλά και στην αντιμετώπιση των αντίξοων δυσχερειών, που επικρατούσαν την εποχή αυτή στην εκπαίδευση και την κοινωνία».[4]

Ο Ελβετός παιδαγωγός Johann Heinrich Pestalozzi θεωρείται το πρόσωπο που έκανε πράξη στο μεγαλύτερο βαθμό την παιδαγωγική σκέψη του Rousseau. «Παθιασμένος κατά τη νεότητά του με την ανάγνωση του Αιμίλιου, δεν αφήνει από τα μάτια του αυτό το βιβλίο του ονείρου, μέχρι να δει σ’ αυτό, κατά το τέλος της ζωής του, το κέντρο της κίνησης του αρχαίου και του νέου κόσμου όσον αφορά στην εκπαίδευση».[5]

Η ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΣΕ 11 ΛΕΠΤΑ

Μικρό οπτικοακουστικό χρονικό έργο-αφιέρωμα στη Ρωμιοσύνη, από το μαρτύριο των Αγίων Νέστωρα και Δημητρίου το 306μ.Χ στη Θεσσαλονίκη μέχρι τη θυσία του τελευταίου βυζαντινού Αυτοκράτορα του Κωνσταντίνου ΙΑ' Παλαιολόγου. 

Ο τίτλος είναι αφιερωμένος στον τελευταίο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο και στον πρώτο μεταβυζαντινό ηγέτη του Ελληνικού Έθνους, Ιωάννη Καποδίστρια.
Στο χρονικό έργο μέσα σε 11:30 περίπου λεπτά γίνεται μια ιστορική αναδρομή περίπου 1700 χρόνων των κυριότερων γεγονότων που διαδραματίστηκαν στην αυτοκρατορία και στα σημαντικότερα πρόσωπα που ο ρόλος τους υπήρξε καθοριστικός.

Το βίντεο προβλήθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 29 Μαΐου 2013 στην εκδήλωση που διοργάνωσε το παράρτημα της Πανελλαδική Παναθηναϊκής Οργάνωσης Γυναικών "Θερμαΐδες" με θέμα "ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ, ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΒΥZΑΝΤΙΝΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ, ΠΡΩΤΟΣ ΜΕΤΑΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΗΓΕΤΗΣ"
με κεντρικό ομιλητή τον συγγραφέα κ.Ιωάννη Κορνιλάκη

29 Μαΐου 2013. Η Θεσσαλονίκη τιμά τον τελευταίο Βυζαντινό αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο και τον πρώτο μεταβυζαντινό ηγέτη Ιωάννη Καποδίστρια

Μια ξεχωριστή εκδήλωση, στα πλαίσια της επετείου των 560 χρόνων από την αποφράδα ημέρα πτώσεως της Κωνσταντινούπολης αλλά και της εκδόσεως για πρώτη φορά των επιστολών του Ιωάννη Καποδίστρια, θα έχουν την ευκαιρία να απολάυσουν οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης και όχι μόνο.

Το παράρτημα της Πανελλαδική Παναθηναϊκής Οργάνωσης Γυναικών "Θερμαΐδες", διοργανώνουν στο ξενοδοχείο MAKEDONIA PALACE, την Τετάρτη 29 Μαΐου 2013 και ώρα 7.30μμ, διάλεξη με κεντρικό ομιλητή τον συγγραφέα κ.Ιωάννη Κορνιλάκη και  θέμα "ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ, ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΒΥZΑΝΤΙΝΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΚΑΙ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ, ΠΡΩΤΟΣ ΜΕΤΑΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΗΓΕΤΗΣ"

Επίσης θα προβληθεί πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό επάνω στη θεματολογία  της εκδήλωσης.

Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης

Είπαν για αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο...

Ο

 Σπύρος Δέ Βιάζης, ο οποίος σε μελέτη του τον εξετάζει «ως ιατρόν και συγγραφέα», γράφει χαρακτηριστικά: «Οι πάσχοντες πτωχοί τον εκάλουν παρήγορον ιατρόν, ευεργέτην, πατέρα. Τοιαύτην απέκτησε φήμην, διότι ήρχισεν αμέσως να επιδαψιλεύει της πεφωτισμένης διανοίας του τους θησαυρούς εις τους πάσχοντας μετά μεγίστης αυταπαρνήσεως και ενθέρμου ζήλου. Οξυδέρκεια εις την διάγνωσιν των ασθενειών, η αρίστη συμπεριφορά και υπομονή, μετά των οποίων συμπεριφέρετο προς όλους γενικώς τους πάσχοντας, αμέσως ανύψωσαν αυτόν εις την περιωπήν του εμβριθούς επιστήμονος και του εξόχου φιλανθρώπου».

Όπως γράφουν οι σύγχρονοί του, γυναίκες και άνδρες του πνεύματος και της αριστοκρατίας «Όταν ο Έλληνας διπλωμάτης εμφανιζόταν στα σαλόνια της υψηλής αριστοκρατίας, επεσκίαζε τους πάντες. Όλων τα βλέμματα επικεντρώνονταν επάνω του, χωρίς καθόλου να το προκαλεί. Υψηλός, ωραίος, με άψογους αριστοκρατικούς τρόπους πηγαίας και πραγματικής ευγένειας, προσηνής και απόμακρος, με τη σιωπηλή μελαγχολία στα μεγάλα και εκφραστικά μάτια του, μαγνήτιζε άθελά του τους πάντες. Η μόρφωσή του απέραντη: Ποταμός γνώσεων σε θέματα ιστορικά, φιλολογικά, φιλοσοφικά, λογοτεχνικά, ποιητικά. Άκουγε με σιωπηλή προσοχή τους άλλους, χωρίς ποτέ να κάνει επίδειξη γνώσεων, και όταν ακόμα είχε διαφορετικές απόψεις. Όταν όμως επίμονα ζητούσαν τις δικές του κρίσεις και γνώμες, με θαυμαστή επιδεξιότητα, χωρίς να υποτιμά κανέναν από τους άλλους ομιλητές, κατέπλησσε όλους με τη γλαφυρότητα του λόγου του, με τον πλούτο της σοφίας του, με τα ακλόνητα επιχειρήματά του ... Και αυτοί ακόμη οι πολιτικοί αντίπαλοί του, ανίκανοι να τον αντικρούσουν, τον επαινούσαν ... Αληθινά, τί άλλο μπορούσαν να κάνουν, όταν έβλεπαν τη γενική εντύπωση της γοητευτικής παρουσίας του;»

Οι Έλληνες ζητούν έμπνευση και παράδειγμα από τους ηγέτες τους, αλλά…

Του Αλέξανδρου Μερκούριου


«Σήμερα είμαστε περικυκλωμένοι από το σκοτάδι και μετράω τις μέρες για να γνωρίσω αν μέλλουμε σαν κράτος να ζήσουμε αύριο!...»

Η ρήση αυτή, είναι ίσως η πιο επίκαιρη των τελευταίων ετών για την Ελλάδα. Κι όμως δεν «ανήκει», ούτε διατυπώθηκε από κάποιον από τους σημερινούς πολιτικούς μας άρχοντες. Δεν ειπώθηκε ούτε στην κρίση της Κύπρου το 1974. Ούτε κατά την εισβολή των Γερμανών το 1941, ούτε μετά την καταστροφή της Σμύρνης το 1922. Και βέβαια, ούτε κατά τον χαμένο πόλεμο του 1898 με τους Τούρκους, όταν η Ελλάδα εκτεινόταν ως τη Θεσσαλία.

Ο "ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ-Ο ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ" ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ. ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΒΑΡΗ , ΒΟΥΛΑ, ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗ ΚΑΙ ΓΛΥΦΑΔΑ ΤΙΜΗΣΑΝ ΤΟΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ

Εκδήλωση για τον πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδος Ιωάννη Καποδίστρια, με θέμα "Ιωάννης Καποδίστριας-ο άγιος της πολιτικής", διοργάνωσε χθες 22 Μαΐου ο Οργανισμός Αθλητισμού, Πολιτισμού & Παιδικής Αγωγής του Δήμου Βάρης, Βούλας και Βουλιαγμένης υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας και του σεβ. Μητροπολίτου κ.κ. Παύλου.

Στην ξεχωριστή αυτή εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο του Ιερού Ναού Παναγίας της Φανερωμένης στη Βουλιαγμένη, κεντρικός ομιλητής ήταν ο συγγραφέας και δ/νων σύμβουλος της "Ελαίας" ΑΜΚΕ κ.Κορνιλάκης Ιωάννης, ο οποίος φανέρωσε γνωστές και άγνωστες πτυχές της ζωής του Κυβερνήτη Ι.Καποδίστρια, στο κοινό που έσπευσε να γεμίσει την αίθουσα. 

Ο κ.Κορνιλάκης Ιωάννης ξεκίνησε την ομιλία του, αναφέροντας ότι σαν σήμερα πριν

ακριβώς 50 χρόνια στις 22 Μαΐου 1963, ο Ελληνικός λαός βίωσε για άλλη μια φορά τις πλεκτάνες του παρακράτους. όπως χαρακτηριστικά ανέφερε: "Σαν σήμερα πριν ακριβώς 50 χρόνια στην πόλη της Θεσσαλονίκης, αυτό το παρακράτος δολοφονούσε, τον αγωνιστή της ειρήνης, Γρηγόριο Λαμπράκη, οδηγώντας τον τότε πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή να δηλώσει " Ποιος κυβερνά επιτέλους, τούτο τον τόπο". Με αυτό το ρητορικό ερώτημα για τη σημερινή όμως  πολιτική κατάσταση απηύθυνε προς τους ακροατές του ο συγγραφέας, τονίζοντας την ανάγκη να προβληθεί αυτό το μοναδικό πρότυπο ηγέτη, το οποίο μπορούμε πια να γνωρίσουμε, ακούγοντας την ίδια του τη φωνή, μέσα από τις ανέκδοτες επιστολές του, οι οποίες περιλαμβάνονται στο συγγραφικό έργο " Ο άγιος της πολιτικής".

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης ο Δήμαρχος Βάρης, Βούλας και Βουλιαμένης κ. Πανάς Σπύρος τίμησε τον συγγραφέα με

Ιωάννης Καποδίστριας και το θαύμα της Ελβετίας

"Ioannis Kapodistrias and the miracle of Switzerland"

Mικρό περιγραφικό βίντεο του θαύματος που συντελέστηκε στην Ελβετία, όταν στο 1813 μέσα σε μια Ευρώπη ταραχών και πολέμων, ο Ιωάννης Καποδίστριας ως απεσταλμένος του Τσάρου της Ρωσίας Αλέξανδρου του Α', ουσιαστικά δημιουργεί το Ελβετικό κράτος όταν ενώνει, παρά τις μεγάλες θρησκευτικές, πολιτικο-οικονομικές και γλωσσολογικές διαφορές, τα Ελβετικά Καντόνια , συντάσσει το πρώτο σύνταγμα και η Ελβετία γίνεται ανεξάρτητο κράτος που δεν θα γνωρίσει ποτέ ξανά πόλεμο, ακόμα και όταν η Ευρώπη δοκιμάστηκε από δύο Παγκοσμίους πολέμους.

Η εκπαίδευση κατά τον Καποδίστρια

«Τότε μονάχα θά βελτιώσω τήν τροφή μου, ὅταν θά εἶμαι βέβαιος ὅτι δέν ὑπάρχει οὔτε ἕνα ῾Ελληνόπουλο πού νά πεινάει»

Δημήτριος Διαμαντής

Σχολικός Σύμβουλος Π.Ε. 1ης Εκπαιδευτικής Περιφέρειας Καρδίτσας, Διδάκτωρ Παντείου Πανεπιστημίου (Eπιστημονικό Bήμα, τ. 6, Ιούνιος 2006)

Η εκπαιδευτική πολιτική του Καποδίστρια αντικατόπτριζε τη νέα κοινωνική δομή και το νέο πολιτικό σύστημα που επιδίωκε να εγκαθιδρύσει στην Ελλάδα. Είχε μακροπρόθεσμους σκοπούς και στόχους και εντασσόταν στο ευρύτερο κυβερνητικό πρόγραμμα. Η παροχή ίσων ευκαιριών μόρφωσης σε όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες θα οδηγούσε σταδιακά στην πολιτική ωριμότητα και τη χειραφέτησή τους. Το περιεχόμενο της διδασκαλίας των μαθημάτων προσανατολίστηκε προς την ελληνοχριστιανική παράδοση και δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα στην εθνική διαπαιδαγώγηση, στη δημιουργία πολιτών-μελών εθνικού κράτους και στη σύζευξη θρησκείας και παιδείας, για την ανόρθωση του φρονήματος των πολιτών. Στο διάταγμα διορισμού των δασκάλων και των επιτρόπων του Ορφανοτροφείου ο Καποδίστριας επισημαίνει: Να καταστήσετε τους μαθητές «μετόχους των αγαθών της ηθικής και χριστιανικής αγωγής και της υγιούς στοιχειώδους παιδείας».

 Επίσης, σε επιστολή του προς τον έκτακτο επίτροπο Β. Σποράδων Αν. Λόντο είναι κατηγορηματικός για την ηθικοθρησκευτική αγωγή: «Μία πρέπει να είναι η αποστολή σας, η εξασφάλισις των δικαιωμάτων του ανθρώπου και η διά της παιδείας μόρφωσις των ηθών του, διά της οποίας θα αναδειχθή εις τον λοιπόν πεφωτισμένον κόσμον άξιος της ελευθερίας».

Ο Κοκκώνης, στενός συνεργάτης του Καποδίστρια, επισημαίνει σε άρθρα του, που δημοσιεύονται στην εφημερίδα «Αιγιναία», ότι βασικός σκοπός της εκπαίδευσης είναι να γνωρίσει ο μαθητής, μέσα από τα προγράμματα εκπαίδευσης και τη διδασκαλία, «τα προς τον Θεόν, τα προς εαυτόν, τα προς τον πλησίον και τα προς την κοινωνίαν καθήκοντα», ώστε να γίνει «ευσεβέστερος Χριστιανός, καλύτερος υιός, σύζυγος, πατήρ, φίλος, πολίτης, συνετώτερος άρχων ...».

Τίποτα λιγότερο από ένα Καποδίστρια

Γράφει ο Κωστούλας Χρ. Βασίλειος

 Τα κάτωθι είναι ελάχιστα αποσπάσματα επιστολών του Ι.Καποδίστρια, κυρίως να αντιληφθούμε την ακεραιότητα του πνεύματός του, την αμεμπτότητά του και τη βαθυτάτη του πίστη στη Θεία Πρόνοια. Ο πατέρας του Ελληνικού Έθνους πιστοποιούσε αυτή την ίδια την πατρότητά του, νουθετώντας τους πάντες. Φίλους, εχθρούς, πολιτικούς, πολίτες, βασιλείς, ιεράρχες, λαικούς. Οι Έλληνες δεν θα πρέπει να διεκδικούν πλέον τίποτε λιγότερο από έναν Ιωάννη Καποδίστρια. 

Θα πει κάποιος: "Υπάρχει σήμερα άνθρωπος με τα ίδια χαρακτηριστικά και προσόντα πνεύματος, μόρφωσης και πίστης;" 

Είμαι βέβαιος ότι υπάρχει, αλλά για να "προκαλέσουμε" τον ερχομό ενός ηγέτη του ιδίου βεληνεκούς με τον Ιωάννη Καποδίστρια, θα πρέπει κι εμείς το λίγοτερο να προσπαθήσουμε να του ομοιάσουμε. Εκείνος έγινε το πρότυπο γι' αυτό ακριβώς τον λόγο. Για να έρθει δυο αιώνες σχεδόν μετά, ο Γέρων Παΐσιος να μας πει ότι "είναι επιτακτική η ανάγκη προβολής ενός ιδανικού προτύπου προς μίμηση για τους πολιτικούς ηγέτες, αλλά και για υποβοήθηση του λαού να αποκτήση ορθά πολιτικά κριτήρια στην επιλογή των κυβερνητών του Έθνους μας". 

Σε αυτόν τον άγιο γέροντα εμείς που γράφουμε, διαβάζουμε, πουλάμε κι αγοράζουμε βιβλία στο όνομά του, πότε θα κάνουμε υπακοή; Ακόμη συνεχίζουμε στο σκοτάδι της πλάνης μας, να ψάχνουμε τρόπους εξόδου από το τούνελ της κρίσης, ακόμα ψάχνουμε για νεκρούς να αναστηθούν, για μαρμαρωμένους να ξεμαρμαρώσουν (κι ενώ ο Ευαγγελιστής είναι ξεκάθαρος -Προς Εβρ. 9,27-) για να ηγηθούν όμως ποιού λαού; Μα ακόμα και να ερχόταν κάποιος ηγέτης από το παρελθόν, οι σκληρές, άδικες καρδιές μας και η σκοτισμένη διάνοιά μας θα ήταν εκ διαμέτρου αντίθετες με το πνευματικό ανάστημα ενός μεγάλου ηγέτου.

Η ακριβέστατη δικαιοσύνη του Θεού, δεν είναι αυτή που επιτρέπει πάντα να Κυβερνούν εκείνοι οι οποίοι αξίζουν σε ένα συγκεκριμένο λαό;

Ας κοιτάξουμε λοιπόν να κρίνουμε αυστηρά μόνο τον εαυτό μας και ποιο είναι το δικό μας μερίδιο ευθύνης για τη σημερινή κατάσταση, ας αφήσουμε συμπεράσματα, πορίσματα, εικασίες και διαπιστώσεις και ας ασχοληθούμε πως ο καθής από εμάς θα γίνει καλύτερος για να προσφέρει στο σύνολο και δια της ενότητός μας να "προκαλέσουμε" την βοήθεια του Θεού.

Παρακάτω τα αποσπάσματα του Κυβερνήτη: