 |
| «Τότε μονάχα θά βελτιώσω τήν τροφή μου, ὅταν θά εἶμαι βέβαιος ὅτι δέν ὑπάρχει οὔτε ἕνα ῾Ελληνόπουλο πού νά πεινάει» |
Δημήτριος Διαμαντής
Σχολικός Σύμβουλος Π.Ε. 1ης
Εκπαιδευτικής Περιφέρειας Καρδίτσας, Διδάκτωρ Παντείου Πανεπιστημίου (Eπιστημονικό
Bήμα,
τ. 6, Ιούνιος 2006)
Η εκπαιδευτική πολιτική του Καποδίστρια αντικατόπτριζε τη
νέα κοινωνική δομή και το νέο πολιτικό σύστημα που επιδίωκε να εγκαθιδρύσει
στην Ελλάδα. Είχε μακροπρόθεσμους σκοπούς και στόχους και εντασσόταν στο
ευρύτερο κυβερνητικό πρόγραμμα. Η παροχή ίσων ευκαιριών μόρφωσης σε όλους
ανεξαιρέτως τους πολίτες θα οδηγούσε σταδιακά στην πολιτική ωριμότητα και τη
χειραφέτησή τους. Το περιεχόμενο της διδασκαλίας των μαθημάτων προσανατολίστηκε
προς την ελληνοχριστιανική παράδοση και δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα στην εθνική
διαπαιδαγώγηση, στη δημιουργία πολιτών-μελών εθνικού κράτους και στη σύζευξη
θρησκείας και παιδείας, για την ανόρθωση του φρονήματος των πολιτών. Στο
διάταγμα διορισμού των δασκάλων και των επιτρόπων του Ορφανοτροφείου ο
Καποδίστριας επισημαίνει: Να καταστήσετε
τους μαθητές «μετόχους των αγαθών της ηθικής και χριστιανικής αγωγής και της
υγιούς στοιχειώδους παιδείας».
Επίσης, σε επιστολή του προς τον έκτακτο
επίτροπο Β. Σποράδων Αν. Λόντο είναι κατηγορηματικός για την ηθικοθρησκευτική
αγωγή: «Μία πρέπει να είναι η αποστολή σας, η εξασφάλισις των δικαιωμάτων του
ανθρώπου και η διά της παιδείας μόρφωσις των ηθών του, διά της οποίας θα αναδειχθή
εις τον λοιπόν πεφωτισμένον κόσμον άξιος της ελευθερίας».
Ο
Κοκκώνης, στενός συνεργάτης του Καποδίστρια, επισημαίνει σε άρθρα του, που
δημοσιεύονται στην εφημερίδα «Αιγιναία», ότι βασικός σκοπός της εκπαίδευσης
είναι να γνωρίσει ο μαθητής, μέσα από τα προγράμματα εκπαίδευσης και τη
διδασκαλία, «τα προς τον Θεόν, τα προς εαυτόν, τα προς τον πλησίον και τα προς
την κοινωνίαν καθήκοντα», ώστε να γίνει «ευσεβέστερος
Χριστιανός, καλύτερος υιός, σύζυγος, πατήρ, φίλος, πολίτης, συνετώτερος άρχων
...».
