Γέρων Πορφύριος: "..εμπόδισαν οι άνθρωποι και ο Θεός τώρα θα βάλει το χέρι Του φανερά".

(απομαγνητοφώνηση)
"Τι μικρό, τι μεγάλο:

Εάν με είχανε αφήσει, όπως σκεπτόμουνα να φτιάξω, ένα πολύ μεγάλο καλό, με τη Χάρη του Θεού, θα γινότανε.

Μα πάρα πολύ μεγάλο καλό. 

Πρωτοφανές ίσως.

 Ίσως γεγονός των Πράξεων των Αποστόλων, ισάξιο με τις Πράξεις των Αποστόλων. 

Έτσι το σχεδίαζα με τη χάρη του Θεού. Το αισθανόμουνα έτσι, αλλά ετέθηκαν εμπόδια. Φοβερά εμπόδια. Τα οποία μυστικά τα ξεπερνούσα και τα χρόνια περνούσαν και εγώ προσευχόμουνα, αλλά μου φαίνεται ότι τώρα έφτασε ο καιρός.

Δεν σας λέγω άλλα πράγματα αλλά μόνο αυτά. Ίσως ο Θεός με μένα τον ταπεινό φαίνεται ότι έχει μιλήσει πολύ ολίγον και περιμένει. Αλλά εμπόδισαν οι άνθρωποι και ο Θεός τώρα θα βάλει το χέρι Του φανερά.

Με καταλάβατε;

Σ: - Για ποιο έργο πρόκειται ;

Τι μικρό, τι μεγάλο: Δεν μπορώ να σας πω τώρα".

“Ὁ ἔχων ῶτα ἀκούειν ἀκουέτω. Ο Απόστολος της Κυριακής του Ασώτου στέλνει παγκόσμιο μήνυμα"

 (Α´ Κορ. 6:12-20)

«Ἀδελφοί, πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ᾿ οὐ πάντα συμφέρει· πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ᾿ οὐκ ἐγὼ ἐξουσιασθήσομαι ὑπό τινος. Τὰ βρώματα τῇ κοιλίᾳ καὶ ἡ κοιλία τοῖς βρώμασιν· ὁ δὲ Θεὸς καὶ ταύτην καὶ ταῦτα καταργήσει. τὸ δὲ σῶμα οὐ τῇ πορνείᾳ, ἀλλὰ τῷ Κυρίῳ, καὶ ὁ Κύριος τῷ σώματι· ὁ δὲ Θεὸς καὶ τὸν Κύριον ἤγειρε καὶ ἡμᾶς ἐξεγερεῖ διὰ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ. Οὐκ οἴδατε ὅτι τὰ σώματα ὑμῶν μέλη Χριστοῦ ἐστιν; ἄρας οὖν τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ ποιήσω πόρνης μέλη; μὴ γένοιτο. 16 ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ἐστιν; ἔσονται γάρ, φησίν, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν· ὁ δὲ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ ἓν πνεῦμά ἐστι. Φεύγετε τὴν πορνείαν. Πᾶν ἁμάρτημα ὃ ἐὰν ποιήσῃ ἄνθρωπος ἐκτὸς τοῦ σώματός ἐστιν, ὁ δὲ πορνεύων εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει. Ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματός ἐστιν, οὗ ἔχετε ἀπὸ Θεοῦ, καὶ οὐκ ἐστὲ ἑαυτῶν; Ἠγοράσθητε γὰρ τιμῆς· δοξάσατε δὴ τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καὶ ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν, ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ.»

(Απόδοση: Ὅλα μου ἐπιτρέπονται, ἀλλὰ δὲν συμφέρουν ὅλα. Ὅλα μου ἐπιτρέπονται, ἀλλὰ ἐγὼ δὲν θὰ ἀφήσω τὸν ἑαυτό μου νὰ ἐξουσιασθεῖ ἀπὸ τίποτα.

Όσιος Λαυρέντιος κτήτορας της Ιεράς Μονής Φανερωμένης στη Σαλαμίνα

Ο όσιος πατήρ ημών Λαυρέντιος γεννήθηκε στα Μέγαρα της Αττικής, κατά το πρώτον ήμισυ του 17ου μ.Χ. αιώνα, από γονείς απλοϊκούς τον Δημήτριο και την Κυριακή, ευλαβείς στην ορθόδοξη πίστη και αφοσιωμένους στην Εκκλησία.

Το κοσμικό του όνομα ήταν Λάμπρος Κανέλλος. Όταν ενηλικιώθηκε παντρεύτηκε τη Βασίλω και απέκτησε δύο γιους τον Ιωάννη και τον Δημήτριο. Με την οικογένειά του ζούσαν ευσεβή και απλοϊκή ζωή, μέσα στα πολύ δύσκολα εκείνα χρόνια της τουρκοκρατίας.

Το επάγγελμά του ήταν αγρότης, γνώριζε όμως και την τέχνη του οικοδόμου. Η ζωή του ήταν απολύτως ενάρετη, με εγκάρδια ορθόδοξη παραδοσιακή ευσέβεια και προσευχή, χαρίσματα τα οποία τον έκαναν φίλο του Θεού και των Αγίων Του.

Για τον λόγο αυτό, όταν κάποτε βρισκόταν με άλλους συμπολίτες του σε αγροτική περιοχή για καλλιέργεια των χωραφιών, κάποια νύχτα εμφανίσθηκε σ’ αυτόν σε όραμα η Υπεραγία Θεοτόκος, η οποία τον καλούσε να μεταβεί σε τόπο που του υπέδειξε, για να οικοδομήσει την Εκκλησία της. Ο τόπος αυτός βρισκόταν στο βόρειο μέρος της Σαλαμίνας, απέναντι από την παραλία της Μεγαρίδος με την ονομασία Μεγάλο Πεύκο

Ηχητικό απόσπασμα από τον Άγιο Γέροντα Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη (αναδημοσίευση)

Ηχητικό απόσπασμα από τον Άγιο Γέροντα Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη:

"Μπορεί όμως, με το σχέδιο τού Θεού, να έρθει, να έρθει ώστε οι άνθρωποι να αποκτήσουν μία επίγνωση, να ιδούνε το χάος ολόφωτο, ολοζώντανο μπροστά τους, να πούνε: Έεε! Πέφτουμε στο χάος, χανόμαστε. Όλοι πίσω, όλοι πίσω, γυρίστε πίσω, πλανηθήκαμε. Και να έρθουνε πάλι στο δρόμο του Θεού και να λάμψει η Ορθόδοξος πίστις. Αυτό εμείς επιδιώκομε και έτσι θέλομε τα πράγματα σιγά σιγά να γίνουνε με τη Χάρη του Θεού. Ο Θεός εργάζεται μυστικά. Δεν θέλει να επηρεάσει του ανθρώπου την ελευθερία. Τα φέρνει έτσι και σιγά-σιγά, σιγά σιγά πάει ο άνθρωπος εκεί που πρέπει".

Γέρων Πορφύριος: "Αγαπήστε το Χριστόν"

“Λοιπόν, ζωή χωρίς Χριστό δεν είναι ζωή. Πάει, τελείωσε. Αν δε βλέπεις το Χριστό σε όλα σου τα έργα και τις σκέψεις, είσαι χωρίς Χριστό. Πώς το κατάλαβες; Θυμάμαι κι ένα τραγούδι. «Σύν Χριστώ πανταχού, φόβος ουδαμού». Το ‘χετε ακούσει; Έ; Το λένε τα παιδιά, δε το θυμάμαι.
Λοιπόν, έτσι πράγματι πρέπει να βλέπομαι το Χριστό. Είναι φίλος μας, είναι αδελφός μας, είναι ό,τι καλό και ωραίο. Είναι το Παν. Αλλά είναι φίλος και το φωνάζει:
«Σας έχω φίλους, βρε, δεν το καταλαβαίνετε; Είμαστε αδέλφια. Βρε εγώ δεν είμαι … δεν βαστάω την κόλαση στο χέρι, δεν σας φοβερίζω, σας αγαπάω. Σας θέλω να χαίρεστε μαζί μου τη ζωή». Κατάλαβες;
Έτσι είναι ο Χριστός. Δεν έχει κατήφεια, ούτε μελαγχολία, ούτε ενδοστρέφεια, που ο άνθρωπος σκέπτεται ή βασανίζεται από διάφορους λογισμούς και διάφορες πιέσεις, που κατά καιρούς στη ζωή του τον τραυμάτισαν.
Ο Χριστός είναι νέα ζωή. Πώς το λέω; Ο Χριστός είναι το Παν. Είναι η χαρά, είναι η ζωή, είναι το φως, το φως το αληθινό, που κάνει τον άνθρωπο να χαίρεται, να πετάει, να βλέπει όλα, να βλέπει όλους, να πονάει για όλους, να θέλει όλους μαζί του, όλους κοντά στο Χριστό.

ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «FOREIGN POLICY» ΠΡΟΦΗΤΕΥΕΙ!

Του Ηλία Γ. Σχορετσανίτη

Οικονομολόγου, MSc

«καὶ εἶπεν ὁ λαὸς ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· τί τοῦτο τὸ γεγονὸς τῷ υἱῷ Κίς; ἦ καὶ Σαοὺλ ἐν προφήταις;» (Α’ ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ 10,11)

            Ο «Άγιος της πλατείας Ομονοίας», ένας άνθρωπος που ο Θεός οικονόμησε να στείλει για το σήμερα, για τις δύσκολες ώρες της πατρίδος, ο γέροντας Πορφύριος, είχε πει: «Η εποχή μας είναι σαν την εποχή του Χριστού. Και τότε ο κόσμος είχε φθάσει σε μία αθλία κατάσταση. Ο Θεός, όμως, μας λυπήθηκε. Και τώρα δεν πρέπει ν' απελπιζόμαστε. Βλέπω μέσα από τη συμφορά να εμφανίζεται κάποιος πολύ σπουδαίος άνθρωπος του Θεού, ο οποίος θα συνεγείρει και θα ενώσει τον κόσμο προς το καλό».

            Ένας άλλος μεγάλος σύγχρονος Άγιος που όλοι ξέρουνε, αλλά λίγοι έχουνε μπει στον κόπο να μελετήσουνε, ο γέροντας Παΐσιος, είχε πει: «Κι αν μου πουν ότι δεν υπάρχει κανείς Έλληνας, εγώ δεν ανησυχώ. Μπορεί ο Θεός να αναστήσει έναν Έλληνα. Φθάνει και ένας». Όντως, η ιστορία έχει αποδείξει ότι φτάνει και ένας. Η νεότερη Ελλάδα είναι δημιούργημα του ενός. Του πρώτου μεταβυζαντινού μας ηγέτη, Ιωάννη Καποδίστρια. Άρκεσε ένας με ευλογία Χριστού, όπως αποδεικνύουν οι ίδιες του οι επιστολές.

            Η σημερινή παγκόσμια πολυεπίπεδη κρίση οφείλεται στην έλλειψη ηγετών. Το αναγνωρίζουν άνθρωποι του πνεύματος, των γραμμάτων και των επιστημών. Τελευταία, το αμερικανικό περιοδικό «foreign policy» ανέδειξε ως ισχυρότερο άνδρα στο παγκόσμιο πολιτικό στερέωμα τον «κανένα» και κατόπιν τον Βλαντιμίρ Πούτιν της αχανούς Ρωσίας! Είναι εντυπωσιακό, αλλά και απογοητευτικό: Παγκόσμιος ηγέτης ανάμεσα σε 200 και πλέον κράτη αναγνωρίζεται ο «κανένας».

Λίγες σκέψεις με αφορμή το βιβλίο του Ιωάννου Κορνιλάκη: Ιωάννης Καποδίστριας, ο Άγιος της Πολιτικής.

Γράφει ο Δημήτριος Γ. Μεταλληνός

Δρ. Ιστορίας

Μέλος Ε.ΔΙ.Π. Ιονίου Πανεπιστημίου

            Με βαθιά ικανοποίηση υποδέχθηκε πρόσφατα ο κερκυραϊκός λαός, σε καιρούς χαλεπούς, ένα θεόσταλτο δώρο, που τον ξύπνησε κυριολεκτικά από τον λήθαργο και την κοινωνική αφασία. Σε μια εποχή όπου τα πάντα (μονο)πωλούνται, ήρθε ένα υπέροχο εκδοτικό έργο να πλημμυρίσει ελπίδα και προσδοκία τον υπέροχο μα πάντοτε προδομένο λαό μας.

            Και το δώρο αυτό είναι το έργο του καταξιωμένου οικονομολόγου και Διευθύνοντος Συμβούλου της ΑΜΚΕ «Ελαία» κ. Ιωάννη Κορνιλάκη «Ιωάννης Καποδίστριας: Ο Άγιος της Πολιτικής», μια έκδοση της «Ελαίας», της οποίας Πρόεδρος και Πνευματικός είναι ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Γεώργιος Καυσοκαλυβίτης (Αλευράς).

            Εκατόν τριάντα πέντε ανέκδοτα αποσπάσματα, ως επί το πλείστον, ιδιωτικών επιστολών του μεγίστου των πολιτικών κερκυραίου Ιωάννη Καποδίστρια παρουσιάζονται με έναν πρωτότυπο τρόπο, αφού ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα, ανεξάρτητα από το μορφωτικό του επίπεδο, να μελετήσει τις πρωτογενείς πηγές, δηλαδή επιστολές του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδος, να συμπληρώσει τις γνώσεις του με σημαντικά ιστορικά και πραγματολογικά στοιχεία που καταθέτει μετά από κάθε επιστολή ο συγγραφέας και να απολαύσει τις μοναδικές θεολογικές (άρα κοινωνικές) προεκτάσεις του τελευταίου. Η παρουσίαση αυτή συνθέτει μια προσεκτική προσέγγιση του «ιστορικού περιβάλλοντος», μέσα στο οποίο συγγράφεται η κάθε επιστολή, ενταγμένη στη περιρρέουσα ατμόσφαιρα, την οποία δυστυχώς συχνά λησμονούμε ή το χειρότερο αγνοούμε οι (αυτόκλητοι συνήθως) ιστορικοί ερευνητές του 21ου αιώνα.

Δῶρα Θεοῦ

Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

Νὰ περνᾶς τὴ ζωή σου ἐδῶ ἔτσι, ὥστε κάθε στιγμὴ νὰ εἶσαι ἕτοιμος νὰ τὴν ἀφήσεις.Ποτέ σου νὰ μὴν ἐπιτρέψεις οἱ ἀπολαύσεις νὰ σὲ κάνουν νὰ ξεχάσεις τὸν ἑαυτό σου καὶ τὸ Θεό. Νὰ θυμᾶσαι πάντα ὅτι ἡ ζωή σου καὶ ἡ εὐτυχία εἶναι δῶρα τοῦ Θεοῦ, δῶρα ποὺ δέ σοῦ ἀξίζουν. Ἁμαρτία εἶναι ὅταν δὲν ἀπολαμβάνουμε σωστὰ αὐτὰ τὰ δῶρα, ὅπως καὶ ὅταν ξεχνᾶμε ὅτι ὅλα ὅσα ἔχουμε στὴ ζωή μας εἶναι δῶρα τοῦ Θεοῦ.
Πάτερ Ἐπουράνιε! Ἂς μὴν ξεχνάω ποτὲ ὅτι ὅλα αὐτὰ ποὺ ἔχω εἶναι δικά Σου.

Καὶ αὐτὰ τὰ δῶρα ποὺ συνεχῶς μοῦ χαρίζεις, ἂς μὲ κάνουν νὰ Σὲ ἀγαπήσω περισσότερο καὶ ὄχι νὰ ἀπομακρυνθῶ ἀπὸ Σένα. Ἂν κάποτε θὰ μὲ ἐπισκεφθεῖ ἡ δυστυχία δῶσε μου νὰ στραφῶ πάλι σὲ Σένα μὲ μετάνοια καὶ ἀγάπη.

* * *

        Οἱ ἄνθρωποι κάνουν λάθος ὅταν νομίζουν ὅτι ἡ ζωὴ ποὺ ἔχουν ἀνήκει σ’ αὐτοὺς καὶ ὅτι μποροῦν νὰ κάνουν μ’ αὐτὴ ὅ,τι θέλουν. Ἡ ζωὴ εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ. Ὁ Κύριος τὴν παίρνει ὅταν Ἐκεῖνος θέλει. Καὶ αὐτὸ τὸ βλέπουμε σχεδὸν σὲ κάθε βῆμα.

Το Μάρτιο που γίναμε ανεξάρτητοι...

ΜΑΡΤΙΟΣ 1830 "Η Ελλάς αναγορεύεται του λοιπού επικράτεια ανεξάρτητος..."

(Επιστολή του Ιωάννη Καποδίστρια όπως αναδημιουργήθηκε στο συγγραφικό έργο
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ-Ο ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ του Ιωάννη Κορνιλάκη)

Γέρων Παΐσιος Ἁγιορείτης: "Εἰς ἑαυτὸν ἐλθών…"

Γέρων Παΐσιος Ἁγιορείτης:

.           Ὁ Θεὸς  εἶναι  πολὺ  κοντά  μας,  ἀλλὰ  καὶ  πολὺ  ψηλά.  Γιὰ  νὰ  κάμψη  κανεὶς  τὸν  Θεό, ὥστε  νὰ  κατεβῆ  νὰ  μείνη  μαζί  του,  πρέπει  νὰ  ταπεινωθῆ  καὶ  νὰ  μετανοήση.  Τότε  ὁ πολυεύσπλαχνος Θεός, βλέποντας  τὴν ταπείνωσή του,  τὸν ὑψώνει ὡς  τοὺς Οὐρανοὺς  καὶ τὸν  ἀγαπάει  πολύ.  Χαρὰ  ἔσται  ἐν  τῷ  οὐρανῷ ἐπὶ  ἑνὶ  ἁμαρτωλῷ  μετανοοῦντι,  λέει  τὸ Εὐαγγέλιο. Ὁ  Θεὸς  ἔδωσε  στὸν  ἄνθρωπο  τὸν  νοῦ,  γιὰ  νὰ  ἀναλογίζεται  τὸ  σφάλμα  του,  νὰ μετανοῆ καὶ  νὰ  ζητάη συγχώρηση. Ὁ ἀμετανόητος ἄνθρωπος εἶναι σκληρὸ πράγμα.  Εἶναι πολὺ ἀνόητος, ἐπειδὴ δὲν θέλει νὰ μετανοήση, γιὰ νὰ ἀπαλλαγῆ ἀπὸ τὴν μικρὴ κόλαση ποὺ ζῆ,  ἡ  ὁποία  τὸν  ὁδηγεῖ  στὴν  χειρότερη,  τὴν  αἰώνια.  Ἔτσι  στερεῖται  καὶ  τὶς  ἐπίγειες παραδεισένιες  χαρές,  οἱ  ὁποῖες  συνεχίζουν  στὸν Παράδεισο, κοντὰ  στὸν  Θεό,  μὲ  τὶς πολὺ μεγαλύτερες χαρές, τὶς αἰώνιες. Ὅσο ὁ  ἄνθρωπος  βρίσκεται  μακριὰ  ἀπὸ  τὸν  Θεό,  εἶναι  ἐκτὸς  ἑαυτοῦ.  Βλέπεις,  στὸ Εὐαγγέλιο γράφει ὅτι ὁ ἄσωτος υἱὸς εἰς ἑαυτὸν ἐλθὼν εἶπε: «πορεύσομαι πρὸς τὸν πατέρα μου».  Δηλαδή,  ὅταν  συνῆλθε,  ὅταν  μετάνοιωσε,  τότε  εἶπε:  Θὰ  ἐπιστρέψω  στὸν  πατέρα μου.  Ὅσο  ζοῦσε  στὴν  ἁμαρτία,  ἦταν  ἐκτὸς  ἑαυτοῦ,  δὲν  ἦταν  στὰ  λογικά  του,  γιατί  ἡ ἁμαρτία εἶναι ἔξω ἀπὸ τὴν λογική.

- Γέροντα,  ὁ  Ἀββὰς  Ἁλώνιος  λέει:  Ἐὰν  θέλη  ὁ  ἄνθρωπος,  ἀπὸ  πρωὶ  ἕως  ἑσπέρας γίνεται εἰς μέτρον θεῖον. Τί ἐννοεῖ;

- Ἡ πνευματικὴ ζωὴ δὲν θέλει χρόνια.

Τὰ γεννήματα τῶν ἔργων αὐτῶν φάγονται

Γράφει ο Κωστούλας Χρ. Βασίλειος

Τελευταίες ημέρες του Γέροντα Πορφυρίου στη γη. Ο Γέροντας κυριολεκτικά ξεσηκώνει το μοναστήρι του για να βρουν τα πνευματικά παιδιά του, που αναγράφεται το “ἱμάτιον ἔχεις, ἀρχηγὸς ἡμῶν γενοῦ” γιατί αυτά ακριβώς που αναφέρει αυτό το Κεφάλαιο ισχύουν για τις ημέρες μας. Σχόλια πολλά δεν χωρούν σε αυτό το κείμενο του Προφήτη Ησαΐα. Το κείμενο κατά Θεία παραχώρηση δείχνει το σήμερα, τα προβλήματα μας, την ρίζα του προβλήματος (αἱ γλῶσσαι αὐτῶν μετὰ ἀνομίας, τὰ πρὸς Κύριον ἀπειθοῦντες· διότι νῦν ἐταπεινώθη ἡ δόξα αὐτῶν, καὶ ἡ αἰσχύνη τοῦ προσώπου αὐτῶν ἀντέστη αὐτοῖς· τὴν δὲ ἁμαρτίαν αὐτῶν ὡς Σοδόμων ἀνήγγειλαν καὶ ἐνεφάνισαν. οὐαὶ τῇ ψυχῇ αὐτῶν), τους σύγχρονους νεανίσκους και άπειρους δυνάσταις που κυβερνούν (καὶ ἐπιστήσω νεανίσκους ἄρχοντας αὐτῶν, καὶ ἐμπαῖκται κυριεύσουσιν αὐτῶν.), δείχνει την έλλειψη ηγετών και σοφών και ενάρετων ανθρώπων (ἀφελεῖ ἀπὸ τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ ἀπὸ ῾Ιερουσαλὴμ ἰσχύοντα καὶ ἰσχύουσαν, ἰσχὺν ἄρτου καὶ ἰσχὺν ὕδατος, 2 γίγαντα καὶ ἰσχύοντα καὶ ἄνθρωπον πολεμιστὴν καὶ δικαστὴν καὶ προφήτην καὶ στοχαστὴν καὶ πρεσβύτερον 3 καὶ πεντηκόνταρχον καὶ θαυμαστὸν σύμβουλον καὶ σοφὸν ἀρχιτέκτονα καὶ συνετὸν ἀκροατήν·), δείχνει την απομόνωση των ενάρετων και φωτισμένων ανθρώπων από το σύνολο των ανθρώπων ( δήσωμεν τὸν δίκαιον, ὅτι δύσχρηστος ἡμῖν ἐστι) αλλά τελικώς δείχνει ότι αν δεν αλλάξουμε δρόμο θα πληρωθούμε αναλόγως των “εργασιών” μας (τοίνυν τὰ γεννήματα τῶν ἔργων αὐτῶν φάγονται….»).