Κείμενο Γέροντος Παϊσίου
Aββάς Γεώργιος ο Χατζηγιώργης ο Αθωνίτης
Ο Οσιότατος Πατήρ ημών Γεώργιος γεννήθηκε στην Κερμίρα
της Καππαδοκίας το 1809. οι γονείς του ήταν πλούσιοι, όχι μόνο από αρετές, άλλα
και από αγαθά του Θεού, τα οποία σκορπούσαν στους φτωχούς με την καρδιά τους.Ο
πατέρας του ονομαζόταν Ιορδάνης και ήταν από την Κερμίρα, η δε μητέρα του
λεγόταν Μαρία και ήταν από το Γκέλβερι (Καρβάλη, πατρίδα του Αγίου Γρηγορίου
του Ναζιανζηνού).
Αφού απέκτησαν δυο παιδιά, τον Γαβριήλ (Χατζή-Γεώργη) και
τον Αναστάσιο, μετά ζούσαν πιο πνευματικά και αγαπημένοι σαν αδέλφια (ζούσαν εν
παρθενία). Ή μητέρα του, ή Μαρία, είχε ασκητικό πνεύμα από μικρή, διότι είχε
αδελφή Μοναχή, Ασκήτρια, την οποία επισκεπτόταν και αργότερα με τα παιδιά της.
Στον μικρό λοιπόν Γαβριήλ που άκουγε τις διάφορες διηγήσεις από την θεία τους
για τους Ασκητάς, άναψε ή επιθυμία στην παιδική του καρδιά να γίνει Μοναχός και
προσπαθούσε να μιμηθεί τους Ασκητάς με αυστηρές νηστείες και προσευχές.
 |
Γέρων Παΐσιος: "Δεν έχει σημασία που η Εκκλησία μας ακόμη δεν τον έχει
ανακηρύξει Άγιο, για να του δώσει το φωτοστέφανο. Αυτό που έχει μεγάλη σημασία
είναι η φωτεινή ζωή του Γέροντα, το απλό και άκακο σιωπηλό του παράδειγμα. Ήταν
γεμάτος από αρετές και από δυνάμεις Θεϊκές, τις όποιες διέθετε μαζί με τον
εαυτό του για να βοηθάει τους συνανθρώπους του.
Κήρυττε Χριστό και από μακριά. Έκανε θαύματα, έβλεπε οράματα θεϊκά, και είχε
και το διορατικό χάρισμα. Πολλή χάρη Θεού, η οποία δεν τον πρόδωσε!" |
Ό πατέρας του, ο Ιορδάνης, ήταν ευλαβής και αυτός και
ασχολείτο με το εμπόριο και τον περισσότερο καιρό τον περνούσε στα ταξίδια.
Αυτό φυσικά έδινε την ευκαιρία στην Μαρία να ζει άπλα, να μη «μεριμνά και
τυρβάζει περί πολλά», να παίρνει τον μικρό Γαβριήλ, επειδή είχε περισσότερη
ευλάβεια, και να αγρυπνεί με άλλες γυναίκες πότε στις σπηλιές και πότε στα
εξωκλήσια.