Η λάρνακα του Αγίου Δημητρίου δεν ανοίγει για δεύτερη φορά

Ο Άγιος Δημήτριος ευλογών τον Άγιο Νέστωρα

Γράφει ο Στέφανος Πολυγένης – Πρόεδρος του Συλλόγου Αγίου Νέστωρα Τρικάλων

«ψηλαφήσουσιν ὡς τυφλοὶ τοῖχον καὶ ὡς οὐχ ὑπαρχόντων ὀφθαλμῶν ψηλαφήσουσι· καὶ πεσοῦνται ἐν μεσημβρίᾳ ὡς ἐν μεσονυκτίῳ, ὡς ἀποθνήσκοντες στενάξουσιν» (Ησ. 59,10)

Πολύ προσφάτως και μόλις προ ολίγων ημερών, πήρα την πρωτοβουλία να καταθέσω την εμπειρία μου και τη θέση του Συλλόγου μας, για το παράδοξο φαινόμενο με το σφράγισμα της λάρνακας του Αγίου Δημητρίου.

(Το αρχικό άρθρο: Ο Άγιος Νέστωρ σφράγισε τη λάρνακα του Αγίου Δημητρίου)

Καταθέσαμε την άποψη ότι ο Άγιος Νέστωρ, που με την ευλογία του Αγίου Δημητρίου κτύπησε το κακό της εποχής Διοκλητιανού στο πρόσωπο του γίγαντα Λυαίου, σφράγισε ο ίδιος τη λάρνακα, στέλνοντας πολλαπλά σημεία σε διάφορες κατευθύνσεις, καταρχάς ότι οι Άγιοι είναι παρόντες και το κυριότερο ότι είναι απογοητευμένοι με τη στάση μας, επειδή εξακολουθούμε αμετανόητοι να παροργίζουμε τον Θεό.

Η λάρνακα του Αγίου Δημητρίου

Και ενώ κάποιοι θεώρησαν το γεγονός ως τυχαίο και επιπόλαιο, αλλά και έσπευσαν να εκφέρουν απαξιωτική άποψη για το συμβάν, ήρθε την ίδια ημέρα η επιβεβαίωση των θέσεων των οποίων κατέθεσα, με το ατυχές  περιστατικό με την κλοπή της Δεσποτικής Μήτρας του Αγίου που εβρίσκετο επάνω στη λάρνακα και του «παραδόξου», η λάρνακα όντας σφραγισμένη θαυμαστώς, απέτρεψε τους επίδοξους ληστές να αφαιρέσουν τα λέιψανα του αγίου. Έστω και μπρος στους επίβουλους κακοποιούς η λάρνακα δεν άνοιξε, στην ουσία για δεύτερη φορά. Δεν άνοιξε μπρος στους ιεράρχες την πρώτη φορά.  Επιβεβαιώνοντας διπλά ότι ο άγιος μας αρνείται. Τον λογχίζουμε ξανά και ξανά και με αυτόν τον τρόπο ο άγιος ζητά τη μετάνοιά μας και δείχνει την άρνησή του μπρος στη δική μας  άρνηση να συμφιλιωθούμε με τον Θεό.

Το δελτίον τύπου

Το εκκλησιαστικό πρακτορείο ειδήσεων «Ρομφαία» μετέδωσε το ανακοινωθέν της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης -η ανακοίνωση της Ι.Μ. Θεσσαλονίκης- το οποίο μιλά ορθώς για σημεία και τέρατα. Να διορθώσω κάτι όμως. Σημεία και τέρατα δεν είναι μόνο, το ότι κάποιοι θέλησαν να ιεροσυλήσουν τη λάρνακα του αγίου αλλά το ότι συνεχίζουμε κατ’ εξακολούθηση να αγνοούμε τη σημειολογία θαυμαστών σημείων που μας δίνουν οι άγιοι που προφανέστατα δεν γίνονται για την επιβράβευση των αγαθών μας έργων.

«ἴδετε ὅτι ἐκτετύφλωνται πάντες, οὐκ ἔγνωσαν φρονῆσαι, πάντες κύνες ἐνεοί, οὐ δυνήσονται ὑλακτεῖν, ἐνυπνιαζόμενοι κοίτην, φιλοῦντες νυστάξαι»( Ησ. 56,10)

Ο Άγιος Νέστωρ σφράγισε τη λάρνακα του Αγίου Δημητρίου.

Γράφει ο Στέφανος Πολυγένης

Πρόεδρος του Συλλόγου Αγίου Νέστωρα Τρικάλων.

«καὶ ἔσται ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις, λέγει ὁ Θεός, ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα, καὶ προφητεύσουσιν οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ὑμῶν, καὶ οἱ νεανίσκοι ὑμῶν ὁράσεις ὄψονται καὶ οἱ πρεσβύτεροι ὑμῶν ἐνύπνια ἐνυπνιασθήσονται·  καί γε ἐπὶ τοὺς δούλους μου καὶ ἐπὶ τὰς δούλας μου ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου, καὶ προφητεύσουσι. καὶ δώσω τέρατα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ σημεῖα ἐπὶ τῆς γῆς κάτω» (Πραξ.2 17-19)

Ξεκίνησα το παρών άρθρο με ένα απόσπασμα των Πράξεων των Αποστόλων σχετικά με τις έσχατες ημέρες που ζούμε της βαθύτατης κρίσης, της κρίσης αξιών και πνευματικής πρωτίστως κατά τον Οικουμενικό μας Πατριάρχη κ.κ Βαρθολομαίο. Αυτές λοιπόν τις έσχατες ημέρες, που για κάποιους απλά δεν υφίστανται, για άλλους όχι μόνο υφίστανται, αλλά επιβεβαιώνονται με σημεία εκ Θεού στον ουρανό και στη γη, σημεία προειδοποιητικά για την αποστασία μας, η οποία στρώνει κόκκινο χαλί στον αντίχριστο και όσους προετοιμάζουν το δρόμο του, μέσα από την παγκοσμιοποίηση.

Με δέος, φόβο και απορία, αντιμετώπισε η Ρωσία και η ανθρωπότητα την απρόσμενη «επίσκεψη» του μετεωρίτη πριν λίγο καιρό.  «…φόβητρά τε καὶ σημεῖα ἀπ᾿ οὐρανοῦ μεγάλα ἔσται» (Λουκ. 21,11).

ΟΛΟΙ ΠΙΣΩ, ΟΛΟΙ ΠΙΣΩ, ΓΥΡΙΣΤΕ ΠΙΣΩ, ΠΛΑΝΗΘΗΚΑΜΕ!

Του Στέφανου Πολυγένη

Προέδρου του Συλλόγου Αγίου Νέστωρα Τρικάλων

«Μειζών πασών αρετών η διάκρισις!», μας τονίζει ο γέρων Ιωακείμ Καραχρήστος της Ιεράς Μονής Προφήτη Ηλιού Αγίου Όρους. Αλήθεια, πόσοι μπορούν να διακρίνουν το καλό από το κακό, το Θεϊκό από το διαβολικό, το λύκο από το αρνί. Δεν επιθυμώ να προσάψω στον εαυτό μου τέτοια χαρίσματα, αλλά την σήμερον πρέπει να είσαι διανοητικά ανάπηρος για να μη δεις τα σημάδια. Η διαβολή λειτουργεί απροκάλυπτα πια και μας προκαλεί να ομολογήσουμε. Να ομολογήσουμε μήπως και κάποιος κουνηθεί, μήπως και σπάσει η ομερτά κάποιου θεσμικού παράγοντα. Γιατί στη χώρα μας η «άκρα του τάφου σιωπή» τείνει να γίνει κανόνας. Κανόνας ενός τόπου, που νεκρώνουν τις πολιτιστικές, κοινωνικές και θρησκευτικές του φύτρες, εν ονόματι της παγκοσμιοποίησης του μαμωνά. 

Εμείς ως Σύλλογος του Αγίου Νέστωρα Τρικάλων είμαστε αποφασισμένοι να σπάσουμε τη σιωπή και να βροντοφωνάξουμε την αλήθεια. Το φιλότιμο, η λεβεντιά, η συνείδηση δε μας επιτρέπουν να μείνουμε άλαλοι μπροστά σε ακόμη ένα έγκλημα με θύματα τα μικρά ελληνόπουλα. Τα παιδιά μας.

Κάθε ανάχωμα ηθικής ισοπεδώνεται επίμονα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τις «συνιστώσες» δυνάμεις. Αφορμή για τούτο το κείμενο αποτελεί η τελευταία διαφημιστική καμπάνια της εταιρείας JUMBO. Ένα όνομα συνυφασμένο με την παιδική χαρά, την αθωότητα, την αγνότητα. Το σήμα της εταιρείας, αλλά και το άκουσμα του ονόματός της και μόνον, προκαλούν ρίγη χαράς στα ελληνόπουλα. Σε μια νέα γενιά ελλήνων καταδικασμένη να ζήσει με τα απομεινάρια του καπιταλιστικού Αρμαγεδδώνα.

Σιγήν ιχθύος ή δειλία

Γέρων Παΐσιος: "Εύχομαι ο Θεός

να αναστήσει Μακκαβαίους"

Γράφει ο Στέφανος Πολυγένης

Πρόεδρος Συλλόγου Αγίου Νέστωρα Τρικάλων

“οἶδά σου τὰ ἔργα, ὅτι οὔτε ψυχρὸς εἶ οὔτε ζεστός· ὄφελον ψυχρὸς ἦς ἢ ζεστός.οὕτως ὅτι χλιαρὸς εἶ, καὶ οὔτε ζεστὸς οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου. ὅτι λέγεις ὅτι πλούσιός εἰμι καὶ πεπλούτηκα καὶ οὐδενὸς χρείαν ἔχω, - καὶ οὐκ οἶδας ὅτι σὺ εἶ ὁ ταλαίπωρος καὶ ὁ ἐλεεινὸς καὶ πτωχὸς καὶ τυφλὸς καὶ γυμνός,- συμβουλεύω σοι ἀγοράσαι παρ᾿ ἐμοῦ χρυσίον πεπυρωμένον ἐκ πυρὸς ἵνα πλουτήσῃς, καὶ ἱμάτια λευκὰ ἵνα περιβάλῃ καὶ μὴ φανερωθῇ ἡ αἰσχύνη τῆς γυμνότητός σου, καὶ κολλύριον ἵνα ἐγχρίσῃ τοὺς ὀφθαλμούς σου ἵνα βλέπῃς”. (Αποκ. 3,15-18)

Κατά την αρχαιότητα η πρώτη μεταξύ των αρετών ήταν για τους προγόνους μας η ανδρεία. Πολλοί Έλληνες φιλόσοφοι θεωρούσαν την ανδρεία ως σημαντικότερη ακόμα και της φρονήσεως ή της σύνεσης. Στο πεδίο του θάρρους και της αυτοπεποίθησης, η ανδρεία βρίσκεται στο μέσον, τόνιζε ο Αριστοτέλης και ολόκληρος ο αρχαίος κόσμος θαύμαζε πρώτα την ανδρεία ως αρετή που δεν έχει μέτρο, δηλαδή δεν υπάρχει λίγο ή πολύ ανδρείος. Αντιθέτως πολλοί συγχέουν το θράσος, που είναι η υπερβολή του θάρρους, με την ανδρεία και ενώ διακατέχονται από δειλία προσπαθούν να την σκεπάσουν προβάλλοντας απερίσκεπτα την οργή, τον θυμό, την αγανάκτησή τους, ως ανδρεία και τόλμη. Ο Πλάτων έλεγε ότι επειδή οι γενναίοι είναι θαρραλέοι, δεν σημαίνει και ότι όλοι οι θαρραλέοι είναι γενναίοι. Γιατί, το θάρρος δημιουργείται στους ανθρώπους από επιτηδειότητα, από οργή κι από μανία, όπως κι η δύναμη, ενώ η γενναιότητα προέρχεται από τη φύση κι από τη σωστή διάπλαση της ψυχής.