Ο Γέρων Σωφρόνιος γεννήθηκε στη Μόσχα από Ρώσους γονείς το 1896. Σπούδασε στην Κρατική Σχολή Καλών Τεχνών της Μόσχας και επιδόθηκε στη ζωγραφική. Εκτός
από τα πλούσια φυσικά χαρίσματα πού είχε, ο Θεός τον προίκισε και με
εξαιρετικά πνευματικά χαρίσματα από την αρχή της ζωής του.
Από μικρή ηλικία αφομοίωσε το Πνεύμα του Ζώντος Θεού των Πατέρων του.
Στη νεότητα του διακατείχετο από τη δίψα του Απολύτου και ασχολήθηκε
σοβαρά με τα πολλά υπαρξιακά προβλήματα της εποχής και του περιβάλλοντος
του. Οι έντονες μεταφυσικές αναζητήσεις του τον οδήγησαν στην οδυνηρή
συναίσθηση του τραγικού χαρακτήρα του ανθρώπινου είναι. Στη συνείδηση
του υποτίμησε την ιδέα ότι το Απόλυτο μπορεί να περικλυσθεί στον ψυχισμό
της ευαγγελικής εντολής της αγάπης και απομακρύνθηκε από τη χριστιανική
οδό. Ή θεωρία των ανατολικών θρησκειών, ως λογική λύση στο θλιβερό
θέαμα των παθημάτων και του πόνου, είλκυσε τον Γέροντα, και για οκτώ
περίπου χρόνια ασκήθηκε στον υπερβατικό διαλογισμό της φιλοσοφικής αυτής
πλάνης του υπερπροσωπικού Απολύτου.
Την
επιστροφή του στην Εκκλησία προκάλεσε το βιβλικό κείμενο της Σιναϊτικής
αποκαλύψεως «Εγώ ειμί ο "Ων». Βοηθούμενος από τη χάρη του Θεού
κατενόησε ότι το Απόλυτο και "Αναρχο Είναι δεν είναι άλλο από τον
προσωπικό Θεό, πού αποκαλύφθηκε πρώτα στον Μωϋσή καί «έπ' εσχάτων των
ημερών τούτων έλάλησεν... εν (τω Μονογενή) υίω» του Θεού, δια Ιησού
Χριστού. Από τη στιγμή εκείνη της προσωπικής συναντήσεως του με τον
όντως "Οντα, δεν έπαυσε με άκρα έφεση να μυείται στο μυστήριο του
άποκαλυφθέντος Θεού και να εμβαθύνει στις άπειρες διαστάσεις της
Υποστάσεως του Χρίστου, κατ' εικόνα του Όποιου κτίσθηκε o άνθρωπος.
