Η ανοχή τελειώνει για τα δυσβάσταχτα μέτρα

Οι πιο "πειθαρχημένοι" πολίτες στο δρόμο! Αστυνομικοί εναντίον ΜΑΤ! Κι έρχονται οι στρατιωτικοί

ΜΑΤ εναντίον αστυνομικών. Λίγη ώρα μετά από το δημοσίευμά μας για τον “θυμό” που επικρατεί στους στρατιωτικούς, το κλίμα του “θυμού” και της έντασης μεταδίδεται και από τους αστυνομικούς οι οποίοι έχουν φθάσει στα όριά τους. Και την ερχόμενη Τετάρτη στη θέση των αστυνομικών που διαδηλώνουν θα βρεθούν οι στρατιωτικοί!

Τι άλλο πρέπει να συμβεί για να καταλάβουν στην κυβέρνηση ότι αυτά που προσπαθούν να επιβάλουν σε ΕΔ και Σώματα Ασφαλείας είναι πέρα από κάθε λογική; Τι πρέπει να γίνει για να κατανοήσουν ότι δεν μπορεί τα όσα τους ζητάνε από την τρόϊκα να αποτελούν …ευαγγέλιο.

Όταν οι πιο “πειθαρχημένοι” πολίτες αυτής της κοινωνίας, οι στρατιωτικοί και οι αστυνομικοί βγαίνουν στον δρόμο για να διαδηλώσουν αψηφώντας πλέον τις συνέπειες, κάτι επιτέλους πρέπει να σημαίνει για όσους λαμβάνουν αποφάσεις σ΄ αυτή τη χώρα.

Αυτό που είναι προφανές ότι δεν έχει μετρήσει η κυβέρνηση είναι ότι κατόρθωσε να φθάσει στρατιωτικούς και αστυνομικούς στο σημείο μηδέν. Εκεί όπου κανένας πολίτης ,είτε φοράει στολή,είτε όχι δεν έχει να χάσει τίποτα.

Γέρων Παΐσιος: "... ομιλούν για αγάπη και ενότητα, ενώ οι ίδιοι δεν είναι ενωμένοι με τον Θεόν..."

Γέρων Παΐσιος: "Μετά λύπης μου, 

από όσους φιλενωτικούς έχω γνωρίσει, 

δεν είδα να έχουν ούτε ψίχα

πνευματική ούτε φλοιό. Ξέρουν,

όμως, να ομιλούν για αγάπη και

ενότητα, ενώ οι ίδιοι δεν είναι

ενωμένοι με τον Θεόν, διότι δεν

Τον έχουν αγαπήσει... "

Τα παρακάτω  αποτελούν αποσπάσματα από την επιστολή του Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου που εστάλη στον π. Χαράλαμπο Βασιλόπουλο το 1969.  (Άργησε όμως πολλά χρόνια να δημοσιευθεί, γιατί ο γέροντας δεν ήταν τότε γνωστός).  Η επιστολή αυτή  στάλθηκε με έντονο χαρακτήρα κατά του Οικουμενισμού  και εμπεριέχει μεγάλα μηνύματα ενότητας κάτω από την αλήθεια της Ορθοδοξίας , στηλιτεύει την στάση της Ιεραρχίας,  τονίζει την αναγκαιότητα της μετάνοιας και δίνει ελπίδα ότι ο Χριστός θα φροντίσει όλα τα ζητήματα της Ελλάδας

Όλη η επιστολή εδώ

Παρακάτω τα αποσπάσματα της επιστολής

"...Θα ήθελα να παρακαλέσω θερμά όλους τους φιλενωτικούς αδελφούς μας:  Επειδή το θέμα της ενώσεως των Εκκλησιών είναι κάτι το πνευματικόν και ανάγκην έχουμε πνευματικής αγάπης, ας το αφήσουμε σε αυτούς που αγαπήσανε πολύ τον Θεόν και είναι θεολόγοι,  σαν τους Πατέρας της Εκκλησίας,  και όχι νομολόγοι,  που προσφέρανε και προσφέρουν

ολόκληρο τον εαυτόν τους εις την διακονίαν της Εκκλησίας  (αντί μεγάλης λαμπάδας),  τους οποίους άναψε το πύρ της αγάπης του Θεού και όχι ο αναπτήρας του νεωκόρου.

Ας γνωρίζωμεν ότι δεν υπάρχουν μόνον φυσικοί νόμοι,  αλλά και πνευματικοί.

Επομένως, η μέλλουσα οργή του Θεού δεν μπορεί να αντιμετωπισθή με συνεταιρισμόν αμαρτωλών  (διότι διπλήν οργήν θα λάβωμεν),  αλλά με μετάνοιαν και τήρησιν των εντολών του Κυρίου. 

4 Σεπτεμβρίου. Μωυσής ο Θεόπτης

Ο Προφήτης και Θεόπτης Μωυσής, υπολογίζεται ότι γεννήθηκε στην Αίγυπτο το 1569 π.χ. Ο πατέρας του ήταν Εβραίος, ονομαζόταν Άβραμ (ή Αμράμ) και καταγόταν από τη φυλή του Λευί και η μητέρα του Ιωχαβέδ. Όταν ο Φαραώ διέταξε να σφάξουν τα νήπια των Εβραίων η μητέρα του τον έβαλε σ' ένα κιβώτιο και τον άφησε στις όχθες του Νείλου εγκαταλείποντας το στην θεία πρόνοια. Το βρέφος το βρήκε η κόρη του Φαραώ Θέρμουθιν (ή Mέρις ή Mέρρινα), η οποία το υιοθέτησε και του έδωσε το όνομα Μωυσής, που σημαίνει«σεσωσμένος από τα ύδατα». Ανατράφηκε ως γνήσιος υιός της πριγκίπισσας και έμαθε όλη την σοφία και την γνώσι των Αιγυπτίων, χωρίς εν τούτοις να αποξενωθεί από την πίστη των πατέρων του και την αγάπη προς το έθνος του.

Άγιον Όρος – Η νέα κιβωτός

Παναγία η Πατριώτισσα
"Ίνα ώσιν εν"

Γράφει ο Κωστούλας Βασίλειος

Γένεσις

"...5 ᾿Ιδὼν δὲ Κύριος ὁ Θεός, ὅτι ἐπληθύνθησαν αἱ κακίαι τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς γῆς καὶ πᾶς τις διανοεῖται ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ πάσας τὰς ἡμέρας, 6 καὶ ἐνεθυμήθη ὁ Θεὸς ὅτι ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ διενοήθη. 7 καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἀπαλείψω τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἐποίησα ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἀπό ἑρπετῶν ἕως πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι μετεμελήθην ὅτι ἐποίησα αὐτούς. 8 Νῶε δὲ εὗρε χάριν ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ.
9 Αὗται δὲ αἱ γενέσεις Νῶε· Νῶε ἄνθρωπος δίκαιος, τέλειος ὢν ἐν τῇ γενεᾷ αὐτοῦ· τῷ Θεῷ εὐηρέστησε Νῶε. 10 ἐγέννησε δὲ Νῶε τρεῖς υἱούς, τὸν Σήμ, τὸν Χάμ, τὸν ᾿Ιάφεθ. 11 ἐφθάρη δὲ ἡ γῆ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας. 12 καὶ εἶδε Κύριος ὁ Θεὸς τὴν γῆν, καὶ ἦν κατεφθαρμένη, ὅτι κατέφθειρε πᾶσα σὰρξ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς. 13 καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ Νῶε· καιρὸς παντὸς ἀνθρώπου ἥκει ἐναντίον μου, ὅτι ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας ἀπ᾿ αὐτῶν, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ καταφθείρω αὐτοὺς καὶ τὴν γῆν. 14 ποίησον οὖν σεαυτῷ κιβωτὸν..."

 Ανατρέχοντας σε ιστορικά παγκόσμια γεγονότα του παρελθόντος θα διαπιστώσουμε ότι στην εξέλιξη της ανθρώπινης ιστορίας όλες οι μεγάλες ανατροπές στο ρου της ιστορίας συνέβησαν σε στάδιο κυρίως παρακμής είτε πνευματικής, είτε πολιτισμών. Το αυτεξούσιο που παραχωρήθηκε από τον Θεό στον άνθρωπο για να διαμορφώσει την ζωή του ανάλογα με τις ελεύθερες επιλογές του, οδήγησε πολλές φορές τον κόσμο να στηριχθεί στις δικές του δυνάμεις και σε συνθήκες ευμάρειας και ακμής υλικής η ανθρωπότητα να ξεχνά τον Θεό ως δημιουργό, ως υπαίτιο των πάντων ορατών και αοράτων, και το κυριότερο να λησμονούμε διαρκώς τον λόγο της ύπαρξής μας.

Γέρων Πορφύριος: "Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ φτάσει στὸν Θεό, ἂν δὲν περάσει ἀπ’ τοὺς ἀνθρώπους"

Ιωάν. ιζ΄ 1-13

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐπάρας ὁ Ἰησοῦς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ εἶπε· πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν υἱόν, ἵνα καὶ ὁ υἱός σου δοξάσῃ σε, 2 καθὼς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον. 3 αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν. 4 ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς, τὸ ἔργον ἐτελείωσα ὃ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω· 5 καὶ νῦν δόξασόν με σύ, πάτερ, παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί. 6 Ἐφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις οὓς δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου. σοὶ ἦσαν καὶ ἐμοὶ αὐτοὺς δέδωκας, καὶ τὸν λόγον σου τετηρήκασι. 7 νῦν ἔγνωκαν ὅτι πάντα ὅσα δέδωκάς μοι παρὰ σοῦ ἐστιν· 8 ὅτι τὰ ρήματα ἃ δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς, καὶ αὐτοὶ ἔλαβον, καὶ ἔγνωσαν ἀληθῶς ὅτι παρὰ σοῦ ἐξῆλθον, καὶ ἐπίστευσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας. 9 Ἐγὼ περὶ αὐτῶν ἐρωτῶ· οὐ περὶ τοῦ κόσμου ἐρωτῶ, ἀλλὰ περὶ ὧν δέδωκάς μοι, ὅτι σοί εἰσι, 10 καὶ τὰ ἐμὰ πάντα σά ἐστι καὶ τὰ σὰ ἐμά, καὶ δεδόξασμαι ἐν αὐτοῖς. 11 καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἐν τῷ κόσμῳ, καὶ οὗτοι ἐν τῷ κόσμῳ εἰσί, καὶ ἐγὼ πρὸς σὲ ἔρχομαι. πάτερ ἅγιε, τήρησον αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου ᾧ δέδωκάς μοι, ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς. 12 ὅτε ἤμην μετ’ αὐτῶν ἐν τῷ κόσμῳ, ἐγὼ ἐτήρουν αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου· οὓς δέδωκάς μοι ἐφύλαξα, καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο εἰ μὴ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ. 13 νῦν δὲ πρὸς σὲ ἔρχομαι, καὶ ταῦτα λαλῶ ἐν τῷ κόσμῳ ἵνα ἔχωσι τὴν χαρὰν τὴν ἐμὴν πεπληρωμένην ἐν αὐτοῖς.

Ενωμένοι μαζί του

Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ φτάσει στὸν Θεό, ἂν δὲν περάσει ἀπ’ τοὺς ἀνθρώπους. Ν’ ἀγαπᾶμε, νὰ θυσιαζόμαστε γιὰ ὅλους ἀνιδιοτελῶς, χωρὶς νὰ ζητᾶμε ἀνταπόδοση. Τότε ἰσορροπεῖ ὁ ἄνθρωπος. Μιὰ ἀγάπη ποὺ ζητάει ἀνταπόδοση εἶναι ἰδιοτελής. Δὲν εἶναι γνήσια, καθαρή, ἀκραιφνής.

Νὰ τοὺς ἀγαπᾶτε καὶ νὰ τοὺς συμπονᾶτε ὅλους. “Καὶ εἴτε πάσχει ἓν μέλος, συμπάσχει πάντα τὰ μέλη. ὑμεῖς δέ ἐστε μέλη Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους”. Αὐτὸ εἶναι Ἐκκλησία: ἐγώ, ἐσύ, αὐτός, ὁ ἄλλος, νὰ αἰσθανόμαστε ὅτι εἴμαστε μέλη Χριστοῦ, ὅτι εἴμαστε ἕνα. Ἡ φιλαυτία εἶναι ἐγωισμός. Νὰ μὴ ζητᾶμε, “ἐγὼ νὰ σταθῶ, ἐγὼ νὰ πάω στὸν Παράδεισο”, ἀλλὰ νὰ νιώθουμε γιὰ ὅλους αὐτὴ τὴν ἀγάπη. Καταλάβατε; Αὐτὸ εἶναι ταπείνωση.

Η Συρία ανάβει το φιτίλι στη Μέση Ανατολή

ΜΠΑΡΟΎΤΙ ΜΥΡΊΖΕΙ ΞΑΝΆ Ο ΑΡΑΒΙΚΌΣ ΚΌΣΜΟΣ, ΚΑΘΏΣ Η ΣΥΡΙΑΚΉ ΚΡΊΣΗ ΠΛΈΟΝ «ΞΕΧΕΙΛΊΖΕΙ» ΠΈΡΑΝ ΤΩΝ ΣΥΝΌΡΩΝ ΤΗΣ ΧΏΡΑΣ ΓΕΝΝΏΝΤΑΣ ΣΥΓΚΡΟΎΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΌΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΕΥΘΎΝΣΕΙΣ


Το σημείο (ανα)βρασμού μπορεί να βρίσκεται στη Συρία αλλά η αστάθεια πλέον, έπειτα από 18 μήνες συγκρούσεων μεταξύ καθεστωτικών και αντικαθεστωτικών, «ξεχειλίζει» πέραν των συριακών συνόρων, προς όλες τις κατευθύνσεις: στα βόρεια προς την Τουρκία, στα δυτικά προς τον Λίβανο και στα νότια προς την Ιορδανία, ενώ, παράλληλα, οι εστίες της φωτιάς αναζωπυρώνονται και σε άλλα σημεία της ευρύτερης περιφέρειας (στη Χερσόνησο του Σινά, καθώς και στο Ιράκ).Κι όλα αυτά υπό το άγρυπνο βλέμμα των Δυτικών από τη μία (με τους οποίους στο θέμα της Συρίας συντάσσονται η Τουρκία, το Ισραήλ και τα αραβικά κράτη του Κόλπου) και του Ιράν από την άλλη (υπό τη σιιτική σκέπη του οποίου εντάσσεται και η λιβανέζικη Χεζμπολάχ).

Πόλεμος στην Κύπρο για το αέριο;; Μπορεί να συμβεί,σύμφωνα με αμερικανική ανάλυση

Ενα αρθρο της εφημεριδας Internationa Herald Tribune αναλυει την ασταθεια της περιοχης στην νοτιο-ανατολικη Μεσογειο και αναδεικνύει τις πιθανοτητες πολεμου στην Κύπρο.

"Η Κύπρος είναι το επίκεντρο μιας νέας ρήξης - τον έλεγχο του σημαντικού φυσικού πλούτου, δηλαδή του φυσικού αερίου που βρέθηκε στα τέλη του περασμένου έτους, εγείροντας το ζήτημα του κατά πόσον η ανακάλυψη θα αποτελέσει κίνητρο και για τις δύο πλευρές να συνεργαστούν ή αν θα είναι ακόμη ένα εμπόδιο για την επανένωση τους.

Οι πρώτες ενδείξεις δείχνουν ότι το φυσικό αεριο θα είναι άλλο ένα εμποδιο πρός την επανένωση καθώς ο πλούτος είναι τόσο μεγάλος που ήδη μέσα σε λίγους μήνες οι εντάσεις έχουν αυξηθεί κάτι που θα μπορoύσε να προσελκύσει ακόμη και εξωτερικές δυνάμεις.

Ο αγώνας για να δούμε ποιος μπορεί να αξιοποιήσει το φυσικό αέριο έχει προσθέσει ένα νέο "στρώμα" αστάθειας στο περιθώριο της νότιας Ευρώπης, όπου η κρίση του ευρώ έχει σπείρει πολιτική και οικονομική αναταραχή και όπου οι σχέσεις μεταξύ των εθνών - όπως η Ελλάδα και η Τουρκία , και η Τουρκία και το Ισραήλ - είναι ήδη τεταμένες.